Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Οι Ευρωσοσιαλιστές σε αναζήτηση οράματος

Αριστερή στροφή και μέτωπο στην Ακροδεξιά

Το συνέδριο των Ευρωσοσιαλιστών στη Μαδρίτη είχε παλμό και αριστερά σύμβολα. Μια μπάντα έπαιζε το “Μπέλα τσάο”, η ηγετική ομάδα περί τον υποψήφιο Φρανς Τίμερμανς χόρευαν στη σκηνή του "Τεάτρο Κολιζέουμ" κι ένας ηλικιωμένος σύνεδρος κυμάτιζε μια σημαία με τον Τσε Γκεβάρα.

Μαχητικοί κι αριστεροί θέλουν να φαίνονται οι Ευρωσοσιαλιστές τρεις μήνες πριν από τις ευρωεκλογές -και αποφασισμένοι να αλλάξουν τα κακώς κείμενα στην Ευρώπη, τα οποία αυτοί συνδιαμόρφωσαν μαζί με την Ευρωδεξιά. Δηλώνουν ότι καταλαβαίνουν τις αγωνίες των πολιτών. Καταγγέλλουν ότι μεγαλώνει το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ φτωχών και πλουσίων. Αντιλαμβάνονται ότι στις μεγαλουπόλεις τα ενοίκια έχουν γίνει απλησίαστα ακόμη και για τη μεσαία τάξη. Βλέπουν ότι η ψηφιακή εποχή απειλεί εκατομμύρια θέσεις εργασίας κι ότι η δημογραφική εξέλιξη απειλεί να τινάξει στον αέρα τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης. Και θέλουν να είναι αυτοί που θα απαντήσουν στην αγωνία των πολιτών, που θα δώσουν τη λύση. Δίκαιη και κοινωνική.

Οι Ευρωσοσιαλιστές θέλουν να στρίψουν αριστερά. Γι' αυτό φλερτάρουν στην Ελλάδα με τον Αλέξη Τσίπρα -η εικόνα του ταιριάζει με αυτή που θέλουν να προβάλουν. Γι' αυτό νιώθει τόσο μόνη η Φώφη Γεννηματά στη δική της πολιτική οικογένεια. Ωστόσο, είναι μια στροφή δύσκολη μετά από είκοσι και πλέον χρόνια “κεντρισμού”και εναγκαλισμού με τον νεοφιλελευθερισμό. Και είναι μια στροφή που πρωτίστως την επιβάλλει η ανάγκη -ενώ δεν είναι και όλοι τους πεπεισμένοι να την τολμήσουν.

Ο Τίμερμανς και οι εργάτες

Πάντως, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος στις ευρωεκλογές, ο Ολλανδός Φρανς Τίμερμανς, ένας κλασικός γραφειοκράτης των Βρυξελλών και αντιπρόεδρος της Κομισιόν, έχει ξεκινήσει τον προεκλογικό του αγώνα στα εργατικά προάστια του Ρότερνταμ και του Άμστερνταμ. Και δεν ξεχνά να αναφέρεται στον παππού του, που δούλευε στα ορυχεία στο Χέερλεν, μια μικρή πόλη στα σύνορα με τη Γερμανία. Ο Τίμερμανς λέει ότι ξέρει τους ανθρώπους που μπαίνουν στον πειρασμό να ψηφίσουν τους ακροδεξιούς λαϊκιστές, αφού μαζί τους μεγάλωσε: “Αυτοί που σήμερα ψηφίζουν την Ακροδεξιά κάποτε ψήφιζαν εμάς” λέει στο "Spiegel". “Πρέπει να πάρουμε τις αγωνίες των ανθρώπων στα σοβαρά, να τους δώσουμε προοπτική” προσθέτει.

Ο Τίμερμανς θέλει να στείλει το μήνυμα ότι οι Ευρωσοσιαλιστές πρέπει να δώσουν έναν διμέτωπο αγώνα: ενάντια στην Ακροδεξιά και υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης. Την κοινωνική δικαιοσύνη την έχουν βάλει πάλι στην ατζέντα τους πολλά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ευρώπη - κι αυτό φαίνεται να τους δίνει μια μικρή ανάσα στις δημοσκοπήσεις, οι οποίες μέχρι πρότινος ήταν καταστροφικές. Άλλωστε το πραγματικό ζητούμενο είναι να μην πέσουν κάτω από το 20% πανευρωπαϊκά. “Για την ώρα οι δημοσκοπήσεις μας βγάζουν δεύτερους, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει” δηλώνει ο Τίμερμανς, χωρίς να γίνεται ιδιαίτερα πειστικός. Πάντως, για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια, ο επικεφαλής των Ευρωσοσιαλιστών ισχυρίζεται ότι “μπορεί να υπάρξει μια πλειοψηφία στην Ευρώπη χωρίς το ΕΛΚ”, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να γυρίσει την πλάτη στον αιώνιο ευρωπαϊκό μεγάλο συνασπισμό.

Επί χρόνια χωρίς όραμα

Ο ενθουσιασμός στο συνέδριο της Μαδρίτης είχε κάτι πιεσμένο. Ούτε οι πλέον αισιόδοξοι από τους συνέδρους δεν πιστεύουν σε μια αναγέννηση της Σοσιαλδημοκρατίας εδώ και τώρα. Κι ο καθένας είχε τη δική του εξήγηση για τη σημερινή αδυναμία του χώρου.

Κάποιοι λένε ότι φταίει η συμμετοχή τους στη διακυβέρνηση μετά την κρίση του 2008, “για την οποία δεν μας επιβραβεύουν οι ψηφοφόροι”, όπως το διατυπώνει ο Τίμερμανς. Άλλοι, πάλι, θεωρούν ότι οι Σοσιαλδημοκράτες έπαψαν να εκπροσωπούν τα συμφέροντα των παραδοσιακών ψηφοφόρων τους, να δίνουν μάχες για τον κόσμο της εργασίας. “Καλά είναι τα προγράμματα Εράσμους, αλλά τι κερδίζουν από αυτά οι άνεργοι και οι γκετοποιημένοι” αναρωτήθηκε στο συνέδριο της Μαδρίτης ένας σύνεδρος. Σχεδόν όλοι όμως συμφωνούν σε ένα: επί χρόνια η Σοσιαλδημοκρατία δεν κατάφερε να προσφέρει όραμα στους Ευρωπαίους και τις Ευρωπαίες.

Το θέμα είναι ότι, και τώρα που το παραδέχτηκαν, δυσκολεύονται να το βρουν. Ο τίτλος του προεκλογικού τους προγράμματος είναι “Ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο για την Ευρώπη”, αλλά το κείμενο είναι γενικόλογο και φλύαρο, ενώ δύσκολα θα πειστούν οι ψηφοφόροι να το διαβάσουν.

Φορολογική δικαιοσύνη

Δύσκολο είναι να βρεθούν και τα συνθήματα σ’ αυτόν τον προεκλογικό αγώνα. “Αειφόρος ανάπτυξη”; Ούτε αυτός που το σκέφτηκε δεν θα το φώναζε ποτέ. “Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη”; Ακούγεται υποκριτικό, ειδικά στις χώρες που κυβερνούν οι Σοσιαλδημοκράτες. “Τέλος στη λιτότητα”; Θα είχε νόημα πριν από πέντε χρόνια. Κάποιοι επιμένουν ότι ένα στιβαρό σύνθημα -αρκεί να αποδειχθεί ειλικρινές- είναι το “Περισσότερη φορολογική δικαιοσύνη”.

Από το βήμα του συνεδρίου ο Τίμερμανς παραδεχόταν ότι η Σοσιαλδημοκρατία “έχει χάσει την καρδιά της”. Την καρδιά των ψηφοφόρων της. Και πρέπει να την ξανακερδίσει, να εργαστεί “για να μπορούν τα παιδιά μας πάλι να ονειρεύονται”, “να ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον”.

Ο μεγάλος φόβος στη Μαδρίτη ήταν η άνοδος της Ακροδεξιάς. Της Ακροδεξιάς που τρέφεται από τον φόβο. “Το μήνυμα των ακροδεξιών μπορεί να διατυπωθεί με μια απλή πρόταση: Κλείστε τα σύνορα, υψώστε τείχη για να διατηρήσουμε την ταυτότητά μας” λέει ο υποψήφιος του ΕΣΚ. “Εμείς, όμως, πιστοί στην κληρονομιά της Γαλλικής Επανάστασης, αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους ως άτομα, όχι ως κομμάτι μιας φυλής ή ενός έθνους” υποστήριξε. “Συνεπώς δεν πρόκειται να απαντήσουμε στήνοντας αποδιοπομπαίους τράγους στους εχθρούς που κατασκευάζουν οι ακροδεξιοί. Πρέπει όμως να προτείνουμε λύσεις στα προβλήματα των ανθρώπων”.

Ούτε τρεις μήνες δεν απέμειναν για να βρουν και να προτείνουν αυτές τις λύσεις.

Δείτε όλα τα σχόλια