Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ζοάν Ερέρα, Πρωτοβουλία για την Καταλωνία (ICV): Η δυναμική σε Ελλάδα, Πορτογαλία και Ισπανία δείχνει τον δρόμο

Να μην μείνει ξανά κανένας μόνος στα χέρια του νεοφιλελευθερισμού

"Στην Ισπανία ξεκίνησε μια ριζοσπαστική και δύσκολη στροφή με έναν προϋπολογισμό που κλείνει την πολιτική της λιτότητας και της θυσίας των ανθρώπων στον βωμό του νεοφιλελευθερισμού. Η κατάσταση όμως είναι πολύ δύσκολη εξαιτίας της έντασης για το εθνικιστικό πρόβλημα της Καταλωνίας και πιθανώς να οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές. Ανεξάρτητα όμως από αυτό πρέπει να προσπαθήσουμε να κάνουμε τομές στην κοινωνία μας, από την αύξηση του κατώτατου μισθού έως την ενίσχυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας" τόνισε στην "Αυγή" ο δικηγόρος Ζοάν Ερέρα, ο πρώην βουλευτής στο εθνικό Κοινοβούλιο της Μαδρίτης και την τοπική Βουλή της Βαρκελώνης και πρώην ηγέτης της Πρωτοβουλίας για την Καταλωνία - ICV, που ανέλαβε τον Ιούλιο του 2018 τα ηνία του Ινστιτούτου Διαφοροποίησης και Εξοικονόμησης Ενέργειας του υπουργείου για την Οικολογική Μετάβαση.

 

* Η Ισπανία αποτέλεσε την ευχάριστη έκπληξη των τελευταίων μηνών σε μια Ευρώπη που μας ανησυχεί διαρκώς περισσότερο...

Η Ισπανία περνά μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίοδο. Ας μην ξεχνάμε πώς ήμασταν πριν. Βιώναμε ένα σενάριο χωρίς προοπτική με τη Δεξιά να καταστρέφει τη χώρα και τους ανθρώπους της. Μέσα σε έξι μήνες αυτή η κατάσταση ανατράπηκε, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή η Ισπανία μαζί με την Ελλάδα και την Πορτογαλία να αποτελούν τις εξαιρέσεις στην Ευρώπη. Είναι ενδιαφέρον ότι τρεις από τις χώρες που χτυπήθηκαν περισσότερο από την κρίση αποτελούν την εξαίρεση στην Ευρώπη.

Υπάρχουν πολλές ερμηνείες για την αλλαγή που είδαμε στην Ισπανία. Όταν το πρόβλημα μετατρέπεται σε μια αντιπαράθεση της Ισπανίας με την Καταλωνία διαμορφώνεται το ιδανικό πεδίο για τη Δεξιά, γιατί, εκτός από την κλασική ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση Δεξιάς και Αριστεράς, έχουμε και την αντιπαράθεση μεταξύ του συγκεντρωτικού δεξιού και συντηρητικού κράτους και του άξονα που αγωνίζεται για ένα κράτος που να αναγνωρίζει πολλές εθνότητες, ένα πολυεθνικό κράτος.

Πρέπει να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μια ισχυρή πλειοψηφία της Αριστεράς, κάτι που πριν από έξι μήνες δεν μπορούσαμε καν να σκεφτούμε...

Οι πρόωρες εκλογές στην ημερήσια διάταξη

* Αυτή τη στιγμή υπάρχει ο προϋπολογισμός της κυβέρνησης και του Unidos Podemos, που αποτελεί τομή εναντίον της λιτότητας, και τα καταλανικά εθνικιστικά κόμματα αρνούνται να τον ψηφίσουν ζητώντας παραχωρήσεις στο εθνικό πρόβλημα της Καταλωνίας με αποτέλεσμα η χώρα να κινδυνεύει να οδηγηθεί σε εκλογές ή να υλοποιήσει τον προϋπολογισμό του Ραχόι...

Ο προϋπολογισμός αποτελεί μια στροφή για τη χώρα μας. Υπάρχει μια μικρή πλειοψηφία στη Βουλή με τη στήριξη των δυνάμεων που είναι υπέρ της ανεξαρτησίας της Καταλωνίας. Η κατάσταση είναι πάρα πολύ δύσκολη. Οι πολιτικοί που κρατούνται κινδυνεύουν να δικαστούν και να καταδικαστούν με σοβαρές κατηγορίες που προβλέπουν μεγάλες ποινές φυλάκισης. Αυτοί που είναι υπέρ της ανεξαρτησίας βλέπουν ως μέσο πίεσης το να μην ψηφίσουν τον προϋπολογισμό.

Στην πράξη υπάρχουν δύο σενάρια, η πλειοψηφία να κρατήσει και να πάμε σε εκλογές το καλοκαίρι του 2020 με τη λήξη της θητείας της Βουλής ή να οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές εξαιτίας της αντιπαράθεσης Ισπανίας - Καταλωνίας.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τι συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες στην Ισπανία με το θέμα των στεγαστικών δανείων και της υποθήκευσης των κατοικιών. Ένα τεράστιο θέμα που αφορά πολύ κόσμο και κυρίως τα πιο αδύναμα στρώματα που δεν μπορούν να πληρώσουν τις δόσεις των στεγαστικών δανείων. Αν οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές, η ατζέντα για τα μεγάλα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα και την έξοδο από την κρίση θα υποβαθμιστεί και θα επιστρέψουμε στην αντιπαράθεση για την εδαφική λύση των προβλημάτων της χώρας. Αυτή την ατζέντα χειρίζονται με τον καλύτερο τρόπο για τους εαυτούς τους η Δεξιά, οι λαϊκιστές, ο ισπανικός συντηρητικός εθνικισμός.

Θα μου άρεσε να περάσει ο προϋπολογισμός από τη Βουλή, γιατί θα αποτελούσε μια πραγματική ριζοσπαστική αλλαγή, αλλά το σενάριο να μην έχουμε προϋπολογισμό φαίνεται ότι ανταποκρίνεται καλύτερα στην πραγματικότητα.

Πριν με ρωτήσεις εάν ο Σάντσεθ θα συνεχίζει εφαρμόζοντας τον προϋπολογισμό του Ραχόι, ψηφίζοντας διατάγματα που συμφώνησε με το Unidos Podemos, ή θα προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές θα σου απαντήσω ότι οι πρόωρες εκλογές μπαίνουν στην ημερήσια διάταξη.

* Η Ισπανία λοιπόν μπορεί να οδηγηθεί σε εκλογές, ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές, ενώ σε τμήματα της ευρωπαϊκής Αριστεράς υπάρχει μια αναβίωση του εθνικισμού και του εθολαϊκισμού, που είναι ακόμη πιο έντονη ανάμεσα στις δεξιές και ακροδεξιές δυνάμεις...

Είναι δυστυχώς το σενάριο αυτών που λένε "είμαστε μόνοι και θα τα καταφέρουμε μόνοι μας". Ασφαλώς και δεν είναι το ίδιο οι μεν με τους δε, αλλά το Brexit, οι διάφορες εκφράσεις της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη, ο εθνικισμός υπέρ της ανεξαρτησίας που βιώνουμε στην Ισπανία και λέει "εμείς μόνοι μας θα τα καταφέρουμε" μου φαίνεται ότι αποτελεί ένα φάντασμα που τριγυρνά στην Ευρώπη. Ένα σενάριο που πιστεύει ότι τα προβλήματα θα λυθούν με εθνικές απαντήσεις.

Δεν είναι έτσι και πρέπει να αντιμετωπίσουμε το φάντασμα με την πραγματικότητα. Ποια μπορεί να είναι τα αντίβαρα; Είναι πολύ λίγα. Είναι το σενάριο που διαμορφώθηκε μέσα από τεράστιες δυσκολίες στην Ελλάδα, το σενάριο της Πορτογαλίας, που μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρον, και τέλος το σενάριο της Ισπανίας.

Δεν υπάρχουν μοναχικές λύσεις

Παρακολουθήσαμε με εξαιρετικό ενδιαφέρον τον ΣΥΡΙΖΑ προερχόμενοι και από μια ιστορία με εξαιρετικές και αδελφικές σχέσεις με τον Συνασπισμό. Όμως η Ελλάδα και η Πορτογαλία είναι μικρές για να μπορέσουν να αλλάξουν τις ισορροπίες. Για τον λόγο αυτόν είναι σημαντικό να διατηρηθεί η σημερινή κυβέρνηση στην Ισπανία και να υλοποιήσει ορισμένες ριζικές αλλαγές, για να βαρύνουμε όλοι μαζί περισσότερο στην Ευρώπη.

Η λογική μας είναι "όλοι μαζί για να τα καταφέρουμε, γιατί δεν υπάρχουν μοναχικές λύσεις". Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει μια δυναμική ενότητα των σεναρίων που έχουν διαμορφωθεί στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και τώρα στην Ισπανία. Ξέρουμε πολύ καλά ότι ο δημοκρατικός και προοδευτικός κόσμος στην Ελλάδα και την Πορτογαλία παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Ισπανία, γιατί ξέρει ότι μαζί με μια από τις μεγάλες χώρες της Ε.Ε. μπορούμε να αγωνιστούμε καλύτερα εναντίον των πολιτικών της λιτότητας και να προτείνουμε αλλαγές στην Ε.Ε.

Η Ελλάδα έμεινε πολύ καιρό μόνη έδωσε τη μάχη εναντίον όλων και μετά ήρθε η Πορτογαλία. Τρεις μαζί μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα πράγματα και δεν υπάρχει κανείς που να είναι απομονωμένος στα χέρια του νεοφιλελευθερισμού.

Στην Ισπανία θα μπορούσαμε να είχαμε μια άλλη κυβέρνηση εδώ και καιρό, αλλά το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν παραδεχόταν ότι στα αριστερά του υπάρχει μια ισότιμη Αριστερά, με την οποία θα πρέπει όχι μόνο να μιλά, αλλά και να διαχειριστεί τις τύχες των ανθρώπων της χώρας. Ένα άλλο κομμάτι της Αριστεράς πίστεψε ότι θα μπορούσε να κερδίσει το Σοσιαλιστικό Κόμμα για να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις της αλλαγής μαζί με τους Σοσιαλιστές. Το θράσος των Σοσιαλιστών και η λανθασμένη τακτική ενός τμήματος της αριστεράς καθυστέρησαν την αλλαγή. Στο τελευταίο λεπτό τα καταφέραμε...

Χάρις στη διαφθορά του Ραχόι και του Λαϊκού Κόμματος...

Ναι, χάρις στη διαφθορά του πιο σάπιου πολιτικού κόμματος που γνωρίσαμε στη δημοκρατική ιστορία μας και όχι χάρις στην πολιτική των Σοσιαλιστών και της Αριστεράς. Η αλλαγή αυτή είναι σημαντική γιατί στην Ευρώπη τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα.

Υπάρχει ένας κατακερματισμός των δυνάμεων της Αριστεράς στην Ευρώπη, αλλά πιστεύω ότι οι επαναστατικές δυνάμεις θα καταφέρουν να κερδίσουν και να ενώσουν την Αριστερά και επαναστατικές δυνάμεις είναι αυτές που κυβερνούν για να αλλάξουν τις χώρες τους και να σώσουν τους ανθρώπους από την καταστροφή.

Η Αριστερά λαθεύει όταν πιστεύει ότι μπορεί να τα καταφέρει μόνη της σε εθνικό επίπεδο. Μπορεί να δημιουργήσει πραγματικές αλλαγές όταν ενώνει τους εργαζόμενους, τους νέους, τις γυναίκες, τους μετανάστες σε μεγαλύτερα οράματα.

Οι ΑΠΕ δημοκρατικοποιούν τις οικονομίες

* Σήμερα όμως δεν είσαι ένας από τους ηγέτες της οικολογικής Αριστεράς, αλλά επικεφαλής ενός δημόσιου ινστιτούτου που εργάζεται για την επέκταση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας...

Πιστεύω ακράδαντα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, γιατί δημοκρατικοποιούν τις οικονομίες και συνεπώς τις κοινωνίες μας και ωθούν σε μια νέα εκβιομηχάνιση, που την έχουμε απολύτως ανάγκη. Στη Νότιο Ευρώπη έχουμε οικονομίες προσφοράς υπηρεσιών, όπως τον φθηνό τουρισμό.

Πώς μπορούμε να εκβιομηχανίσουμε ξανά τις οικονομίες μας; Πρέπει να εκμεταλλευτούμε την τεχνολογία των φωτοβολταϊκών και των άλλων τεχνολογιών για ανανεώσιμη ενέργεια ώστε να γίνουμε ενεργειακά αυτόνομοι και να μην εξαρτιόμαστε από τους υδρογονάνθρακες. Είναι ο μόνος ουσιαστικά τομέας που μπορεί να δώσει εκπληκτικά αποτελέσματα σε όλες τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.

Γεμίσαμε τις ακτές μας με ξένους τουρίστες, δημιουργούμε θέσεις εργασίας με μικρή προστιθέμενη αξία και εξαιρετικά μεγάλους βαθμούς ασύστολης εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Με την ανανεώσιμη ενέργεια όμως κάνουμε το αντίθετο και παίρνουμε στα χέρια μας την ίδια την οικονομία, θα μπορούμε να την ελέγξουμε για την ευημερία των κοινωνιών μας. Σήμερα η ανανεώσιμη ενέργεια δεν θέλει τεράστιες επενδύσεις κεφαλαίων από αυτούς που τα έχουν και που θα είναι αυτοί που θα την ελέγξουν.

Το λέω ίσως απλά για να γίνω κατανοητός: ο ήλιος και ο αέρας ανήκουν σε όλους και κυρίως στις τοπικές κοινότητες και οι τεχνολογίες μάς επιτρέπουν να είμαστε ανεξάρτητοι. Τα μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου μας είναι οι ατελείωτες ώρες ήλιου που έχουμε. Η Αριστερά δυστυχώς πολλές φορές θεωρεί αυτά τα θέματα δευτερεύοντα ή διακοσμητικά και δεν καταλαβαίνει ότι αποτελούν στη σημερινή εποχή τη... νέα πάλη των τάξεων.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Θλιβερή ουρά της Ακροδεξιάς

Χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίο σκέφτεται ο Κ. Μητσοτάκης είναι η χθεσινή του αναφορά στο σύνθημα “Η δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία”. Το σύνθημα αυτό χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον στις μαθητικές...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο