Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Μινιατούρα της Αφρικής

Η Δημοκρατία του Καμερούν έχει γνωρίσει δύο Προέδρους από την ανεξαρτησία της το 1960. Πρώτα τον Αχμαντού Αχιτζό μέχρι το 1982 και από τότε μέχρι σήμερα τον Πολ Μπιγιά, τον οποίον πιθανότατα θα συνεχίσει να έχει Πρόεδρο μετά τις σημερινές εκλογές. Ο 85χρονος Μπιγιά κυβερνά την αφρικανική χώρα επί 36 χρόνια και είναι ο μακροβιότερος πολιτικός ηγέτης της ηπείρου μετά την παραίτηση του Προέδρου της Ζιμπάμπουε Ρόμπερτ Μουγκάμπε.

Εξαιτίας της στρατηγικής θέσης του μεταξύ της Κεντρικής και της Δυτικής Αφρικής, των πλούσιων φυσικών πόρων, της επικράτειας που απλώνεται από τους ορεινούς όγκους στον Βορρά μέχρι τον Κόλπο της Γουινέας στον Νότο, καθώς και της φτώχειας που μαστίζει πάνω από το ένα τρίτο των 23 εκατομμυρίων κατοίκων του, το Καμερούν αποκαλείται «μινιατούρα της Αφρικής». Ο ίδιος όρος θα μπορούσε να περιγράψει επίσης την πολιτική ζωή της χώρας, τη βαριά κληρονομιά που άφησαν οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες, τους αγώνες για αληθινή ανεξαρτησία, την καταπίεση, τους φυλετικούς και πολιτικούς ανταγωνισμούς και τις έξωθεν παρεμβάσεις.

Τα σύνορα της χώρας καθορίστηκαν με βάση τη μοιρασιά της Αφρικής από τους ξένους. Πρώην γερμανική αποικία, το Καμερούν πέρασε στον έλεγχο των Γάλλων και των Βρετανών μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την ανεξαρτησία του, το πρώην γαλλικό (και γαλλόφωνο) Καμερούν ενώθηκε το 1961 με το βρετανικό (και αγγλόφωνο) Καμερούν.

Στις προηγούμενες προεδρικές κάλπες, το 2011, ο Πολ Μπιγιά είχε κερδίσει με 78% δίνοντας υποσχέσεις για ανάπτυξη και δουλειές, για τη μετατροπή της χώρας σε ένα τεράστιο εργοτάξιο με πρόγραμμα δημοσίων έργων και απορρίπτοντας τις κατηγορίες για εκτεταμένη διαφθορά και εκλογική νοθεία.

Εκτός από τα ζητήματα δημοκρατίας, οι σημερινές εκλογές σκιάζονται επίσης από το αντάρτικο που φούντωσε τους τελευταίους μήνες στις δυτικές (πρώην αγγλοκρατούμενες) επαρχίες δίπλα στα σύνορα με τη Νιγηρία. Οργανώσεις όπως οι Κόκκινοι Δράκοι, οι Τίγρεις και οι Αμυντικές Δυνάμεις της Αμπαζονίας έχουν κηρύξει ένοπλο αγώνα κατά της κυβέρνησης Μπιγιά, την οποία κατηγορούν για συστηματική καταπίεση και παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι αντάρτες υποστηρίζουν ότι το «γαλλόφωνο καθεστώς» περιθωριοποιεί τους «αγγλόφωνους» σε όλους τους τομείς του Δημοσίου, από την εκπαίδευση μέχρι την υγεία και τον στρατό. Από την πρωτεύουσα Γιαουντέ η κυβέρνηση Μπιγιά απορρίπτει τις κατηγορίες και κάνει λόγο για εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον της «τρομοκρατίας».

Τον τελευταίο χρόνο χωριά παραδίδονται στις φλόγες ενώ χιλιάδες άνθρωποι εγκαταλείπουν τα σπίτια τους και προστίθενται στο ανθρώπινο ποτάμι που αναζητεί δρόμους προς την ασφάλεια, τη Μεσόγειο και την Ευρώπη. Εν τω μεταξύ στο βόρειο Καμερούν, στα σύνορα με το Τσαντ και τη Νιγηρία, εξελίσσεται ακόμα μια σύγκρουση αυτή με τους ισλαμιστές εξτρεμιστές της Μπόκο Χαράμ.

Πριν πέσουν (πάλι) από τα σύννεφα κάποιοι στην Ευρώπη και ρωτούν γιατί δεν κάθονται στις χώρες τους οι Αφρικανοί αφού «δεν γίνεται πόλεμος εκεί», ας σημειώσουμε ακόμα ένα χαρακτηριστικό της «μινιατούρας της Αφρικής». Στα δυτικά όρια της περιοχής όπου ξέσπασε το αντάρτικο των «αγγλόφωνων» βρίσκεται η χερσόνησος Μπακάσι, την οποία διεκδικούσε το Καμερούν από τη Νιγηρία. Το 2006, σε εφαρμογή απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης και με μεσολάβηση του ΟΗΕ, ο νιγηριανός στρατός αποσύρθηκε από το Μπακάσι, που πέρασε στον έλεγχο του Καμερούν. Η χερσόνησος Μπακάσι έχει πλούσια και σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα πετρελαίου.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Η απειλή της Νέας Δεξιάς

Το πρόσφατο κοινό μανιφέστο της Λεπέν με τον Σαλβίνι ήταν μια κίνηση που έχει στόχο τις ευρωεκλογές, όπου η Νέα Δεξιά ετοιμάζεται να καταγράψει τη δυναμική της. Η Λεπέν και ο Σαλβίνι δεν είναι μόνοι...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο