Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Financial Times: Ο εμπορικός πόλεμος του Τραμπ κατά της Κίνας

Πρόσφατη ανάλυση του Ινστιτούτου Χούβερ δείχνει ότι ένας πόλεμος δασμών θα μπορούσε να μειώσει την οικονομική ανάπτυξη της Κίνας κατά 0,3%. Αυτό θα ήταν πολύ πιο δαπανηρό για το Πεκίνο απ' ό,τι για την Ουάσιγκτον, αλλά μια οικονομία τόσο δυναμική όσο η κινεζική είναι σε θέση να ξεπεράσει αυτές τις δυσκολίες

Του Μάρτιν Γουλφ

Η κυβέρνηση Τραμπ παρουσίασε στην Κίνα ένα τελεσίγραφο για το εμπόριο. Επειδή αυτό ακριβώς αποτελεί το αμερικανικό "προσχέδιο" για τις εμπορικές συνομιλίες το οποίο παραδόθηκε σε Κινέζους αξιωματούχους στο Πεκίνο την προηγούμενη εβδομάδα. Η Κίνα δεν θα μπορούσε ποτέ να υποχωρήσει σε αυτές τις αξιώσεις. Η αμερικανική κυβέρνηση είτε είναι τόσο ανόητη, ώστε να μην το κατανοεί αυτό, είτε τόσο αλλαζονική ώστε να μην ενδιαφέρεται.

Η στιγμή ίσως αποδειχτεί καθοριστική για τις σχέσεις μεταξύ των δύο μεγαλύτερων δυνάμεων του πλανήτη. Η αμερικανική πλευρά απαιτεί τα ακόλουθα "συγκεκριμένα και επαληθεύσιμα μέτρα". Η Κίνα οφείλει να μειώσει την ανισορροπία στο εμπορικό ισοζύγιο ΗΠΑ-Κίνας κατά 100 δισεκατομμύρια δολάρια στους δώδεκα μήνες που θα ακολουθήσουν την 1η Ιουνίου 1018 και άλλα 10 δισεκατομμύρια δολάρια στους επόμενους δώδεκα μήνες.

Η Κίνα θα πρέπει επίσης να εξαλείψει όλες τις "παραμορφωτικές για την αγορά επιδοτήσεις" οι οποίες συντελούν στην έκρηξη των εξαγωγών της. Θα πρέπει επίσης να ενισχύσει τα μέτρα για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και να αποσύρει τις προϋποθέσεις που θέτει σήμερα για την οικοδόμηση συνεργασιών στον τομέα της τεχνολογίας.

"Επιπλέον, η Κίνα συμφωνεί να... σταματήσει να στοχοποιεί την (αμερικανική) τεχνολογία και πνευματική ιδιοκτησία μέσω κυβερνοεπιθέσεων, οικονομικής κατασκοπίας, αντιγραφών και πειρατείας. Η Κίνα συμφωνεί επίσης να συμμορφώνεται με την αμερικανική νομοθεσία για τον έλεγχο των εξαγωγών".

Παράλληλα, η Κίνα θα αποσύρει το αίτημά της για διαβουλεύσεις στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου σε σχέση με τους δασμούς ή την πνευματική ιδιοκτησία. "Επιπροσθέτως, η Κίνα δεν θα προχωρήσει σε αντίποινα... αντιδρώντας σε ενέργειες που πρόκειται να ληφθούν ή ελήφθησαν από τις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων οποιονδήποτε νέων αμερικανικών περιορισμών... Η Κίνα θα τερματίσει άμεσα όλες τις ανταποδοτικές ενέργειες που ακολουθούνται σήμερα".

Η Κίνα "δεν θα αντιταχθεί, αμφισβητήσει ή... ανταποδώσει σε περιορισμούς στις επενδύσεις από την Κίνα σε ευαίσθητους τομείς της αμερικανικής τεχνολογίας ή τομείς ζωτικής σημασίας για την αμερικανική εθνική ασφάλεια".

Όμως, από την άλλη πλευρά, "οι Αμερικανοί επενδυτές στην Κίνα θα πρέπει να τυγχάνουν δίκαιης αντιμετώπισης και πρόσβασης, χωρίς διακρίσεις στην αγορά, συμπεριλαμβανομένης της εξάλειψης... περιορισμών στις ξένες επενδύσεις και ξένης ιδιοκτησίας ή συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο". Μέχρι την 1η Ιουλίου 2020, η Κίνα θα μειώσει τους δασμούς σε "μη κρίσιμους τομείς σε επίπεδα που δεν θα ξεπερνούν" τους αντίστοιχους αμερικανικούς δασμούς. Θα παρέχει επίσης ανοιχτή πρόσβαση σε υπηρεσίες και αγροτικά προϊόντα σύμφωνα με τους αμερικανικούς όρους.

Η εφαρμογή της συμφωνίας θα αξιολογείται κάθε τετράμηνο. Αν οι ΗΠΑ καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η Κίνα δεν συμμορφώνεται με τους όρους, θα μπορεί να επιβάλει νέους δασμούς ή περιορισμούς στις εισαγωγές. Η Κίνα "δεν θα αντιταχθεί, αμφισβητήσει ή λάβει οποιαδήποτε ενέργεια" απέναντι σε αυτές τις κυρώσεις. Η Κίνα θα αποσύρει την προσφυγή της στον ΠΟΕ και τη διαμαρτυρία της ότι δεν αντιμετωπίζεται ως οικονομία της αγοράς.

Τι μπορεί να συμπεράνει κανείς από αυτούς τους όρους; Το αίτημα για μείωση του εμπορικού ισοζυγίου κατά 200 δισεκατομμύρια δολάρια είναι γελοίο. Για να το εκπληρώσει, το κινεζικό κράτος θα έπρεπε να αναλάβει τον έλεγχο της οικονομίας - ακριβώς αυτό δηλαδή που οι ΗΠΑ απαιτούν να μην κάνει σε μια σειρά άλλα ζητήματα. Μια σειρά αρχές παραβιάζονται: Η αποφυγή των διακρίσεων, οι πολυμερείς σχέσεις και η συμμόρφωση με τους κανόνες της αγοράς. Οι ίδιες αρχές που βρίσκονται στα θεμέλια του εμπορικού συστήματος το οποίο δημιουργήθηκε από τις ΗΠΑ.

Η Ουάσιγκτον θα έπρεπε να ντρέπεται για τον εαυτό της. Αγνοεί τη συντριπτική πιθανότητα ότι ούτε αυτό το μέτρο δεν θα σταθεί ικανό να μειώσει τα αμερικανικά ελλείμματα, ειδικά με δεδομένη την αμερικανική δημοσιονομική ανευθυνότητα. Και αγνοεί τον αναπόφευκτο αρνητικό αντίκτυπο που θα υπάρξει για τρίτες χώρες.

Σχεδόν εξίσου γελοίο είναι και το αίτημα η Κίνα να προσαρμόσει τους δασμούς της στο ύψος των αμερικανικών. Δεν υπάρχει οικονομικό προηγούμενο για κάτι τέτοιο. Θα ήταν πολύ πιο λογικό ένα αίτημα για μετατόπισή τους στα επίπεδα των μέσων δασμών που υπάρχουν σήμερα στις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Θα έπρεπε πράγματι να ξεκινήσει μια σοβαρή συζήτηση για τους όρους των ξένων επενδύσεων στην Κίνα ή των κινεζικών στις ΗΠΑ. Είναι επίσης απαραίτητη μια συζήτηση για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και την κυβερνοκατασκοπεία. Όμως η Κίνα δεν θα μπορούσε ποτέ να αποδεχτεί την ιδέα ότι οι ΗΠΑ θα μπορούν να την αποτρέπουν από το να αναβαθμίζει την τεχνολογία της.

Η ιδέα ότι οι ΗΠΑ θα μπορούν να έχουν απρόσκοπτη πρόσβαση στις επενδύσεις στην Κίνα, ενώ παράλληλα θα μπορούν να περιορίζουν τις κινεζικές επενδύσεις κατά το δοκούν θα πρέπει επίσης να θεωρείται απαράδεκτη. Τέλος, η ιδέα ότι οι ΗΠΑ θα είναι δικαστής, ένορκος και δήμιος, ενώ η Κίνα θα στερείται του δικαιώματος ανταπόδοσης ή προσφυγής στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου είναι τρελή. Καμία μεγάλη κυρίαρχη δύναμη δεν θα μπορούσε να αποδεχτεί ανάλογη ταπείνωση.

Για την Κίνα, θα ήταν μια σύγχρονη εκδοχή των "άνισων συνθηκών" του 19ου αιώνα. Οι Αμερικανοί εμφανίζονται βέβαιοι ότι μπορούν να εξαναγκάσουν τους Κινέζους να ζητήσουν συνθηκολόγηση όσο ανόητοι και ταπεινωτικοί κι αν είναι οι όροι που θέτει.

Οι Κινέζοι θα πλήττονταν πράγματι περισσότερο από τις εχθροπραξίες ενός πολέμου δασμών με τις ΗΠΑ. Κι αυτό επειδή οι εξαγωγές της χώρας τους στις ΗΠΑ ξεπερνούν κατά πολύ τις αμερικανικές στην Κίνα. Πρόσφατη ανάλυση του Ινστιτούτου Χούβερ δείχνει ότι ένας πόλεμος δασμών θα μπορούσε να μειώσει την οικονομική ανάπτυξη της Κίνας κατά 0,3%. Αυτό θα ήταν πολύ πιο δαπανηρό για το Πεκίνο απ' ό,τι για την Ουάσιγκτον, αλλά μια οικονομία τόσο δυναμική όσο η κινεζική είναι σε θέση να ξεπεράσει αυτές τις δυσκολίες.

Για την κινεζική ηγεσία, το συγκεκριμένο κόστος θα είναι απειροελάχιστο σε σχέση με εκείνο που θα συνεπαγόταν μια αξιοθρήνητη παράδοση. Τόσο από οικονομική όσο και από πολιτική άποψη, οι ΗΠΑ κινούνται με λανθασμένο τρόπο. Όχι μόνο επειδή επιδιώκουν να ταπεινώσουν την Κίνα αλλά και επειδή ταυτόχρονα διεξάγουν εμπορικό πόλεμο κατά των πιθανών συμμάχων τους. Ο σωστός δρόμος για όλες τις πλευρές θα ήταν μια ανοιχτή πολυμερής συζήτηση, όχι μια στενά διμερής.

Η Κίνα θα έπρεπε να αναγνωρίσει ότι, αν και αποτελεί ακόμη αναπτυσσόμενη χώρα από πολλές πλευρές, είναι και και υπερδύναμη. Θα έπρεπε να ενστερνιστεί τις αρχές της ανοιχτής πρόσβασης κάτω από συγκεκριμένους κανόνες και του ελεύθερου εμπορίου. Η ανανέωση του καταρρέοντος πλαισίου πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων, το οποίο οικοδομήθηκε ακριβώς γύρω από το άνοιγμα της κινεζικής οικονομίας, θα μπορούσε -όπως λένε και οι Κινέζοι- να αποδειχτεί μια αμοιβαία επωφελής υπόθεση. Η Κίνα θα πρέπει να ηγηθεί αυτών των προσπαθειών.

Οι Ευρωπαίοι και οι Ιάπωνες θα έπρεπε επίσης να υποστηρίξουν την ιδέα. Οι Αμερικανοί που γνωρίζουν καλύτερα το εθνικό συμφέρον τους απ’ ό,τι η σημερινή κυβέρνηση οφείλουν να κατανοήσουν ότι οι ΗΠΑ θα βρεθούν μόνες τους αν επιδιώξουν τη σύγκρουση. Και αυτό είναι που πρέπει να συμβαίνει κάθε φορά που ένας ηγέτης μετατρέπεται σε εγωκεντρικό νταή.

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Τα προσφυγόπουλα

Ήταν απεχθείς οι φωνές που ξεσηκώθηκαν προσπαθώντας να αποκλείσουν τα προσφυγόπουλα από τα σχολεία. Φωνές ακροδεξιές, μεταμφιεσμένες σε “ανησυχούντες γονείς” και σε “τοπικούς φορείς”, ακόμα και σε...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο