Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ο Τραμπ ανοίγει νέο "μέτωπο" ενάντια στην Ευρώπη

Μετά την απειλή των δασμών, η απειλή των κυρώσεων

Αποτελεί η απόφαση του Τραμπ να αποσυρθούν οι ΗΠΑ από τη συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν, πέραν όλων των άλλων, και ακόμη ένα "όπλο" στον υφέρποντα εμπορικό πόλεμο με τον οποίο απειλεί ο Αμερικανός Πρόεδρος υλοποιώντας την προεκλογική του υπόσχεση "Πρώτα η Αμερική"; Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι διπλωμάτες αποφεύγουν να απαντήσουν καταφατικά στο ερώτημα, πλην όμως αδυνατούν να ξεχάσουν το πρώτο -και εντελώς ασυνήθιστο- τουιτάρισμα του νέου Αμερικανού πρέσβη στο Βερολίνο. Ελάχιστα λεπτά μετά την αναγγελία Τραμπ, ο Ρίτσαρντ Γκρενέλ έσπευσε να γράψει: "Οι γερμανικές εταιρείες που κάνουν δουλειές με το Ιράν θα πρέπει να σταματήσουν πάραυτα τη δραστηριότητά τους".

Αυτή ήταν η πρώτη δήλωση του Γκρενέλ την πρώτη μέρα που ανέλαβε το πόστο στο Βερολίνο και τόσο το στιλ όσο και το περιεχόμενό της "πάγωσαν" τη γερμανική κυβέρνηση και τους μάνατζερ της γερμανικής οικονομίας. Οι συναλλαγές που κάνουν οι γερμανικές επιχειρήσεις με το Ιράν αγγίζουν τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, οι αντίστοιχες με τις ΗΠΑ ξεπερνούν τα 110. Εάν αναγκαστούν, λοιπόν, να διαλέξουν με ποιον θα παν και ποιον θ’ αφήσουν, είναι βέβαιο ότι θα επιλέξουν να γυρίσουν την πλάτη στο Ιράν. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι 24 ώρες αργότερα βγήκε στη γερμανική τηλεόραση ο υπουργός Οικονομίας της Γερμανίας Πέτερ Αλτμάιερ να ψελλίσει διάφορες γενικότητες του τύπου "θα το παλέψουμε", καταλήγοντας ωστόσο στο: "Καθήκον μας είναι να διαφυλάξουμε τις θέσεις εργασίας στη Γερμανία". Κάτι που μπορεί να ερμηνευτεί μόνο με το "δεν θα ρισκάρουμε τις εξαγωγές μας στις ΗΠΑ".

Επιχείρηση διάσωσης

Αντίθετα, ο παλαίμαχος ευρωβουλευτής Έλμαρ Μπροκ, ο τελευταίος ευρωπαϊστής των Χριστιανοδημοκρατών, επιμένει ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να προσπαθήσουν να διασώσουν τη συμφωνία με το Ιράν - κι έχουν μόνο έναν τρόπο να το παλέψουν: "Η Ευρώπη πρέπει να διατηρήσει τις οικονομικές σχέσεις της με το Ιράν ώστε να είναι αισθητά στην Τεχεράνη τα οικονομικά οφέλη".

Την άποψη αυτή στηρίζουν για την ώρα τόσο το Παρίσι όσο και το Λονδίνο, παρά το γεγονός ότι οι εκεί διαπιστευμένοι Αμερικανοί διπλωμάτες διαθέτουν περισσότερη... διακριτικότητα από τον ομόλογό τους στο Βερολίνο.

Ωστόσο, η Ευρώπη γνωρίζει ότι εάν πράγματι τολμήσει να στηρίξει το Ιράν -διότι ως στήριξη θα εκληφθεί η αυτονόητη τήρηση της διεθνούς συμφωνίας που φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Γερμανίας-, τότε δεν αποκλείεται καθόλου να υλοποιηθεί η απειλή που τόσο άκομψα διατύπωσε ο Γκρενέλ. Και η κόντρα που θα προκύψει έρχεται να προστεθεί στον καυγά για τους δασμούς που θέλει να επιβάλει ο Τραμπ στον χάλυβα και στο αλουμίνιο.

Σκληρή γραμμή

Εδώ η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επιλέξει μέχρι στιγμής τη σκληρή γραμμή. Απαιτεί από τις ΗΠΑ να εξαιρεθεί μόνιμα και άνευ όρων από την επιβολή των δασμών - και απειλεί με αντίποινα εάν δεν εισακουστεί. Θα είναι εξίσου σκληρή η γραμμή της στην περίπτωση επιβολής κυρώσεων σε ευρωπαϊκές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο Ιράν; "Επεξεργαζόμαστε σχέδια για την προστασία των επιχειρήσεών μας" δήλωσε προχθές μια εκπρόσωπος της Κομισιόν. Ποια είναι αυτά τα σχέδια δεν θέλησε να πει. Οι παροικούντες τις Βρυξέλλες πιθανολογούν ότι θα σχεδιαστεί κάποιο είδος αποζημίωσης για τις εταιρείες που θα συνεχίσουν να δραστηριοποιούνται στο Ιράν για τις απώλειές τους στην αμερικανική αγορά ή κάποιο είδος στήριξης από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Και θυμίζουν ότι η Ε.Ε. έχει αποδείξει ότι μπορεί να ανθίσταται στις ΗΠΑ όταν απειλούνται τα συμφέροντά της. Το είχε κάνει το 1996, αντιδρώντας στις αμερικανικές κυρώσεις σε βάρος της Κούβας, της Λιβύης και του Ιράν με μια διάταξη που απαγόρευε στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να ακολουθήσουν το αμερικανικό παράδειγμα, ενώ ταυτόχρονα τους εξασφάλιζε αποζημιώσεις για τις τυχόν απώλειές τους. Η ιδέα για μια ανάλογη διάταξη έχει πέσει και πάλι στο τραπέζι των Βρυξελλών, η οποία αναμένεται να συζητηθεί στο επόμενο συμβούλιο υπουργών για θέματα εμπορίου που είναι προγραμματισμένο για τις 22 Μαΐου.

Άλλο τότε, άλλο τώρα

Όμως η Ευρώπη και οι επιχειρήσεις του σήμερα δεν είναι αυτές του 1996. Τότε ήταν πιο εύκολο για την Ευρώπη των 15 να καταλήξει σε μια κοινή απόφαση, ενώ η σημερινή των 28 - και οσονούπω 27 χωρίς τους Βρετανούς- έχει αποδείξει ότι στα θέματα που εμπλέκονται οι ΗΠΑ δεν καταφέρνει πάντοτε να ομονοεί. Είναι νωπές ακόμη οι μνήμες της διαίρεσης της Ε.Ε. σε "πρόθυμους" και "απρόθυμους" όταν ο Τζορτζ Μπους Τζούνιορ ξεκίνησε τον πόλεμο ενάντια στο Ιράκ το 2003.

Επιπλέον, τότε η πολιτική είχε μεγαλύτερη επιρροή στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Τώρα το ερώτημα είναι εάν οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις θα υποστηρίξουν την πολιτική της Ε.Ε. ή θα προτιμήσουν να προστατεύσουν τις μπίζνες τους στις ΗΠΑ, ώστε να μη ρισκάρουν μια έστω παροδική πτώση της τιμής της μετοχής τους - ακόμη κι αν μακροπρόθεσμα αντιλαμβάνονται ότι έχει νόημα η σθεναρή αντίσταση στις μονομερείς κινήσεις του Τραμπ.

Τα μεγαθήρια που... θίγονται

Αφήνοντας κατά μέρος τις πολλές μικρές και μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες και εταιρείες καταναλωτικών προϊόντων που δραστηριοποιούνται ή θέλουν να δραστηριοποιηθούν στο Ιράν, ας επικεντρωθούμε στα "μεγαθήρια" που κάθονται από την περασμένη Τρίτη σε αναμμένα κάρβουνα.

Πρώτη και καλύτερη η Airbus, που είχε συμφωνήσει να πουλήσει 100 αεροσκάφη στην IranAir -ένα συμβόλαιο 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Για να το κάνει, θα χρειαστεί την άδεια των ΗΠΑ, καθώς στο μετοχικό της κεφάλαιο είναι και αμερικανικές εταιρείες. Την αγωνία του δεν κρύβει και ο γαλλικός όμιλος Peugeot, παραδοσιακά ισχυρός στο Ιράν, που είχε προγραμματίσει επενδύσεις ύψους 700 εκατομμυρίων ευρώ για την επόμενη τριετία, ενώ και η Renault είχε στα σκαριά μονάδες παραγωγής έως και 350.000 αυτοκινήτων. Φορτηγά είχε συμφωνήσει να κατασκευάζει στο Ιράν και η γερμανική Daimler, ενώ από πέρσι εμφανίστηκαν στους δρόμους της Τεχεράνης και τα πρώτα Volkswagen. H Siemens είχε κλείσει συμβόλαιο 130 εκατομμυρίων για τον εκσυγχρονισμό των ιρανικών σιδηροδρόμων, ενώ η βρετανική Serica Energy συνεργάζεται με την Iranian Oil στα κοιτάσματα της Βόρειας Θάλασσας και η γαλλική Total είχε συμβόλαιο να επενδύσει για την εξόρυξη φυσικού αερίου στον ιρανικό Νότο (South Pars).

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Τα προσφυγόπουλα

Ήταν απεχθείς οι φωνές που ξεσηκώθηκαν προσπαθώντας να αποκλείσουν τα προσφυγόπουλα από τα σχολεία. Φωνές ακροδεξιές, μεταμφιεσμένες σε “ανησυχούντες γονείς” και σε “τοπικούς φορείς”, ακόμα και σε...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο