Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Βραζιλία: O σαρωτικός αντίκτυπος του σκανδάλου Οντεμπρέχτ

Από το 2014, η Βραζιλία ζει στον ρυθμό των αποκαλύψεων σχετικά με ένα άνευ προηγουμένου σκάνδαλο διαφθοράς. Σε αντίθεση με την Ντίλμα Ρούσεφ, που -εσφαλμένα- καθαιρέθηκε το 2016, ο τωρινός Πρόεδρος Μισέλ Τέμερ, του οποίου η ενοχή είναι πλέον αδιαμφισβήτητη, προς το παρόν διαφεύγει της Δικαιοσύνης, ενώ μόλις πρόσφατα οδηγήθηκε στη φυλακή ο Ινάσιο Λούλα Ντα Σίλβα, δημοφιλέστερος υποψήφιος στις επερχόμενες εκλογές του Οκτωβρίου. Στο επίκεντρο μιας γιγαντιαίας υπόθεσης δωροδοκιών βρίσκεται ο βιομηχανικός όμιλος Οντεμπρέχτ - η οποία αφορά και αρκετές γειτονικές (και μη) χώρες.

Μια έρευνα της Anne Vigna*

Τον Δεκέμβριο του 2106, ο Εμίλιο Οντεμπρέχτ, πρώην πρόεδρος του μεγαλύτερου βιομηχανικού ομίλου της Βραζιλίας1 παρουσιάστηκε ενώπιον των εισαγγελέων που είχαν αναλάβει την επιχείρηση «Lava Jato» («πλυντήριο αυτοκινήτων»), που εντοπίζει υποθέσεις διαφθοράς τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Η ατμόσφαιρα θα μπορούσε να είναι τεταμένη: κατηγορείται, μαζί με άλλα 76 υψηλόβαθμα στελέχη της επιχείρησής του, ότι για πολλά χρόνια προέβαινε σε δωροδοκίες προκειμένου να εξασφαλίσει την ανάληψη των μεγαλύτερων έργων στη Βραζιλία, κυρίως εκείνων των οποίων οι συμβάσεις συνάφθηκαν με την πετρελαϊκή επιχείρηση Petrobras, που ανήκει κατά το ήμισυ στο κράτος. Η ατμόσφαιρα όμως είναι χαλαρή, χαμογελαστή, γίνονται αστεία, καθώς παρουσιάστηκε για να προσφέρει «συνεργασία με ανταμοιβή»: σε αντάλλαγμα για την ομολογία του, ο Οντεμπρέχτ δεν θα οδηγηθεί στη φυλακή.

Καθώς είχε μαγνητοσκοπηθεί, η μαρτυρία αυτή δημοσιοποιήθηκε. Εκεί, βλέπουμε τον επιχειρηματία να διαβεβαιώνει ότι πάντα έπρεπε να δίνει μίζες προκειμένου να αναλάβει κάποιο έργο, στη Βραζιλία όπως και στο εξωτερικό. «Αυτό συμβαίνει τριάντα χρόνια τώρα. Όλος ο Τύπος το γνώριζε. Γιατί τώρα αυτές οι αποκαλύψεις;» «Πάντα υπάρχει μια καλή στιγμή για να ξεκινήσουμε» του απαντά ένας δικαστής. Και τότε ο πρώην διευθυντής καταλήγει, με πλατύ χαμόγελο και χτυπώντας τον δείκτη του στο τραπέζι: «Μου φαίνεται πολύ καλό. Εσείς, οι νεαροί εισαγγελείς, θα έχετε όλη τη στήριξη του οργανισμού μας».

Τον Δεκέμβριο του 2016 συνάφθηκε μια δικαστική συμφωνία ενώπιον του ομοσπονδιακού δικαστηρίου της περιφέρειας της Νέας Υόρκης μεταξύ Βραζιλίας, Ελβετίας και Ηνωμένων Πολιτειών. Η Οντεμπρέχτ κατηγορείται ότι, μεταξύ 2001 και 2016, κατέβαλε 780 εκατομμύρια δολάρια (662 εκατ. ευρώ) για δωροδοκίες. Το πρόστιμο υπολογίστηκε με βάση τα κέρδη που θεωρείται πως πραγματοποίησε ο όμιλος χάρη σε αυτά τα «φακελάκια»: 2,85 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που αναθεωρήθηκε έξι μήνες αργότερα στα 2,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Έπρεπε όμως να περιμένουμε τον Απρίλιο του 2017 για να βρεθεί σε ποιον, πώς και γιατί η Οντεμπρέχτ έκανε τέτοια δώρα, κυρίως στη Βραζιλία.

Αφού για καιρό αρνήθηκε κάθε αδίκημα, η οικογένεια Οντεμπρέχτ παραδέχθηκε τα πάντα προκειμένου να αποφυλακιστεί ο Μαρσέλο, 48 ετών, γιος του Εμίλιο και τελευταίος διευθυντής της εταιρείας, που είχε καταδικαστεί σε 19 χρόνια φυλακής. Η εικόνα όμως είχε αρχίσει να ξεκαθαρίζει μετά τη σύλληψη μιας γραμματέα η οποία είχε εργαστεί επί έντεκα χρόνια σε εκείνο που πλέον αποκαλείται «τμήμα δωροδοκιών». Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, οι αστυνομικοί ανακάλυψαν έναν κατάλογο με ψευδώνυμα στα οποία αντιστοιχούσαν παχυλά ποσά. Ξαφνικά, η τακτική της εταιρείας άλλαξε και 77 από τα στελέχη της ομολόγησαν. Ο «οργανισμός», όπως αρεσκόταν να τον παρουσιάζει ο Οντεμπρέχτ, μάλλον δεν αποτελούσε πάντα την ενσάρκωση της «επιχειρηματικής αρετής» στην οποία αναφέρονται με τόση προθυμία οι υπεύθυνοι επικοινωνίας της...

«Ο ηθικός πλούτος είναι η βάση του υλικού πλούτου» εξηγούσε ο Νορμπέρτο Οντεμπρέχτ, ιδρυτής του ομίλου και πατέρας του Εμίλιο, η «σκέψη» του οποίου συγκεντρώθηκε σε τρία παχιά βιβλία που διανέμονται σε όλους τους συνεργάτες. Ένας καλός προϊστάμενος όφειλε, σύμφωνα με τον σπουδαίο άνδρα, να διάγει «μια υποδειγματική ζωή», αφιερωμένη στην επιχείρησή του και «στην υπηρεσία του πελάτη». «Σήμερα μπορούμε να επανερμηνεύσουμε διαφορετικά τα έργα του Νορμπέρτο» λέει ειρωνικά η Μαλού Γκασπάρ, δημοσιογράφος του περιοδικού «Piauí». «Όταν μιλούσε για 'την ικανοποίηση όλων των αναγκών του πελάτη, είχε σίγουρα στον νου του και τις δωροδοκίες». Ο όμιλος, λοιπόν, φαίνεται πως γιγαντώθηκε όχι χάρη στην περίφημη «επιχειρηματική τεχνολογία Οντεμπρέχτ» που ανέπτυξε ο ιδρυτής του, αλλά επειδή κατάφερε να εφαρμόσει ένα περίπλοκο σύστημα διαφθοράς. Σύστημα που, υπό την ηγεσία του Μαρσέλο, τελειοποιήθηκε.

Ο τελευταίος υπεύθυνος του «τμήματος δωροδοκιών» Ιλμπέρτο Μασκαρένιας εξήγησε στους δικαστές τη λειτουργία των «παράλληλων πληρωμών»: περνούσαν από περίπου σαράντα τραπεζικούς λογαριασμούς, οι περισσότεροι των οποίων βρίσκονταν σε φορολογικούς παραδείσους, και κατόπιν παραλαμβάνονταν από απλούς υπαλλήλους που μετέφεραν σάκους γεμάτους χαρτονομίσματα. «Ο Μαρσέλο μου ζήτησε το 2006 να οργανώσω την υπηρεσία. Προκειμένου να μεγαλώσει η επιχείρηση, γνώριζε ότι έπρεπε να αυξήσει τις παράνομες δωρεές» εξήγησε, σε ελαφρώς απολογητικό τόνο, το πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος.

Έτσι, από το 2006 όλες οι αιτήσεις πληρωμής περνούσαν από ένα πρόγραμμα υπολογιστή που φτιάχτηκε γι’ αυτό τον σκοπό. Για να παραπλανηθούν οι ελεγκτές, οι πληρωμές δεν πραγματοποιούνταν από τη Βραζιλία, αλλά από τις θυγατρικές της στο εξωτερικό. Κατόπιν, τα ποσά περνούσαν από φορολογικούς παραδείσους (ειδικότερα Παναμά, Βρετανικές Παρθένες Νήσους και Αντίγουα και Μπαρμπούδα), αλλά και από τράπεζες στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Αυστρία, στο Μονακό και στην Ελβετία. Από εκεί, αποστέλλονταν σε τραπεζικούς λογαριασμούς διαχειριζόμενους από υπαλλήλους που εργάζονταν για την Οντεμπρέχτ, αλλά δεν αμείβονταν από την επιχείρηση. Τέλος, έφταναν στη Βραζιλία, αυτή τη φορά μέσω χρηματομεσιτικών γραφείων.

Ένα ακόμη σύστημα λογισμικού, ο διακομιστής του οποίου ήταν εγκατεστημένος στην Ελβετία, είχε δημιουργηθεί ειδικά για την ανταλλαγή μηνυμάτων και e-mail μεταξύ των χρηματομεσιτών και του τμήματος της Οντεμπρέχτ που ήταν επιφορτισμένο με τη διανομή. Και εκεί ακόμη όλοι οι χρηματομεσίτες ήταν γνωστοί με ψευδώνυμα. Μόνο οι υπεύθυνοι του τμήματος γνώριζαν την πραγματική ταυτότητά τους. Το σύστημα ήταν τόσο περίπλοκο, που οι διωκτικές αρχές σίγουρα δεν θα μπορούσαν να το ανακαλύψουν χωρίς τον μηχανισμό των «ανταμειβόμενων συνεργασιών». Τα ποσά είναι κολοσσιαία και ξεπερνούν κατά πολύ αυτά που είχε υπολογίσει το Δικαστήριο της Νέας Υόρκης. Κατά τον Μασκαρένιας, μεταξύ 2006 και 2014 φαίνεται πως είχαν καταβληθεί σε δωροδοκίες και κρυφές συνεισφορές σε πολιτικά κόμματα -όχι μόνο βραζιλιάνικα- 2,8 δισ. ευρώ.

«Είχα πολλάκις προειδοποιήσει τον Μαρσέλο για αυτά τα αστρονομικά ποσά. Ήταν πλέον καθαρή αυτοκτονία, αλλά η απάντησή του ήταν να συνεχίσουμε» διαβεβαιώνει ο Μασκαρένιας, στο πλαίσιο της «ανταμειβόμενης συνεργασίας» του. Σύντομα εμφανίζονται δύο αυξητικές καμπύλες: αυτή του ποσού των δωροδοκιών που διανεμήθηκαν και αυτή των συμβάσεων που κέρδισε ο όμιλος. Το 2006 οι «παράλληλες πληρωμές» άγγιζαν «μόνο» τα 51 εκατομμύρια ευρώ. Το 2013 είχαν εκτοξευθεί στα 260 εκατομμύρια. Όσο για τον τζίρο, αυτός είχε σχεδόν τετραπλασιαστεί και από τα 9,6 είχε φτάσει στα 35,1 δισ. ευρώ.

Μαζί με τον Μαρσέλο Οντεμπρέχτ, καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε ο Κλάουντιο Μέλο Φίλιο. Επίσημα υπεύθυνος των «θεσμικών σχέσεων» από το 2004, αναλαμβάνει να δωροδοκήσει τους βουλευτές για να ψηφίσουν -ή ακόμη και να εισηγηθούν- μέτρα ευνοϊκά προς τον όμιλο. Το Βραζιλιάνικο Δημοκρατικό Κίνημα (PMDB, δεξιό) του τωρινού Προέδρου Μισέλ Τέμερ ήταν ο μεγαλύτερος αποδέκτης αυτής της γενναιοδωρίας. Ο Μέλο Φίλιο λέει ότι ήταν σε θέση να διακρίνει, μεταξύ των γερουσιαστών του PMDB, «εκείνους που ήταν πιο αφοσιωμένοι στα συμφέροντα του ομίλου», αλλά και εκείνους «που ζητούσαν τις μεγαλύτερες συνεισφορές». Αργυρώνητοι αλλά ευγνώμονες: το 2012 το Κοινοβούλιο απένειμε στον Μέλο Φίλιο το μετάλλιο της νομοθετικής αρετής, την υψηλότερη διάκρισή του. Σε επίπεδο δήμων, η γενναιοδωρία του Οντεμπρέχτ είχε στόχο να «δώσει ώθηση στις ιδιωτικοποιήσεις», όπως εξήγησε ο Φερνάντο Ράις, πρώην διευθυντής του Τμήματος Περιβάλλοντος του ομίλου, ο οποίος κατόρθωσε έτσι να εξασφαλίσει συμβάσεις έργων διαχείρισης της υδροδότησης και των υπονόμων.

Τα 77 στελέχη που παρέστησαν σε δικαστική ακρόαση κατήγγειλαν 415 πολιτικούς από 26 κόμματα (επί συνόλου 35) σε 21 πολιτείες (από τις 26 που αποτελούν την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Βραζιλίας). Ανάμεσά τους, πέντε πρώην Πρόεδροι της Βραζιλίας: οι Ζοζέ Σαρνέι, Φερνάντο Κόλορ Ντι Μέλο, Φερνάντο Ενρίκε Καρντόζο, Λουίς Ινιάσιο Λούλα Ντα Σίλβα και Ντίλμα Ρούσεφ. Υπάρχουν πολλές αναφορές και στον Τέμερ αλλά, σύμφωνα με το σύνταγμα, δεν είναι δυνατό να κατηγορηθεί για πράξεις που προηγούνται της θητείας του. Στη λίστα εμφανίζονται οκτώ υπουργοί της κυβέρνησής του, καθώς και οι δύο στενότεροι σύμβουλοί του. Τέλος, και για να αναφέρουμε μόνο τους σημαντικότερους, εμφανίζονται τα ονόματα των προέδρων της Γερουσίας και της Κάτω Βουλής, 28 γερουσιαστών, 48 βουλευτών και 12 πολιτειακών κυβερνητών. Κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του, ο Μαρσέλο Οντεμπρέχτ δήλωσε πως, μεταξύ 2008 και 2015, κατέβαλε 100 εκατομμύρια ευρώ στο Εργατικό Κόμμα (PT, αριστερό), πέραν των επίσημων εισφορών κατά τις προεκλογικές εκστρατείες.

«Οι πρώην Πρόεδροι Λούλα και Ντίλμα γνώριζαν για τη στήριξή μας, ακόμη κι αν δεν ζήτησαν ευθέως χρήματα» διευκρίνισε. «Amigo» (φίλος): αυτό ήταν το ψευδώνυμο του Λούλα Ντα Σίλβα στα αποσπάσματα λογαριασμών της Οντεμπρέχτ. Αν και δεν ωφελήθηκε ευθέως, ο εν λόγω «φίλος» φαίνεται πως απολάμβανε άλλα προνόμια, σύμφωνα με τις καταγγελίες: εισφορές για το ίδρυμα και τα συνέδριά του, αλλά και για την ανακαίνιση μιας εξοχικής κατοικίας της οποίας δεν είναι ιδιοκτήτης, αλλά χρησιμοποίησε. Κατηγορίες που ο εμπλεκόμενος αρνείται.2

Ένας υποψήφιος ο οποίος ατύχησε στις τελευταίες προεδρικές εκλογές για το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Βραζιλίας (PSDB δεξιό), ο Αέσιο Νέβες, φέρεται να εισέπραξε 50 εκατομμύρια ευρώ για την εκστρατεία του, ενώ το κόμμα του απαιτούσε δωροδοκίες στην πολιτεία του Σάο Πάολο: 3% από τη σύμβαση για τη γραμμή 2 του μετρό, υπό τη διεύθυνση του Ζοζέ Σέρα, κατόπιν 4 εκατομμύρια ευρώ για τις εκστρατείες του Ζεράλντο Αλκμίν, τωρινού κυβερνήτη, το 2010 και το 2014. Όσο για το PMDB, εισέπραττε δωροδοκίες στους κόλπους της Γερουσίας, στην οποία κυριαρχούσε, «γεγονός γνωστό στον Μισέλ Τέμερ», διαβεβαιώνει ο Μέλο Φίλιο. Στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, το PMDB (που κυβερνούσε την πολιτεία) χρηματοδότησε τις δικές του εκστρατείες χάρη στα κατασκευαστικά έργα των μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων...

Η Δικαιοσύνη οφείλει τώρα να ξεχωρίσει αυτούς που χρησιμοποίησαν τις δωροδοκίες για προσωπικό τους όφελος (όπως ο πρώην πρόεδρος της Κάτω Βουλής Εντουάρντο Κούνια, που κατείχε τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία) και εκείνους που κατηγορούνται πως ήταν παραγγελιοδότες για το δικό τους κόμμα, όπως ο Αντόνιο Παλόσι, καταδικασμένος από τον δικαστή Σέρζιο Μόρο σε δωδεκαετή φυλάκιση ως «υπεύθυνος των μαύρων ταμείων για το Εργατικό Κόμμα», σύμφωνα με τις καταγγελίες του Οντεμπρέχτ, τις οποίες ο ίδιος αντικρούει.

Παράλληλα με τη γιγαντιαία έρευνα στη Βραζιλία, τουλάχιστον δώδεκα χώρες παρέλαβαν, την 1η Ιουνίου 2017, τις απολογίες των στελεχών της Οντεμπρέχτ σχετικά με καταχρήσεις που διαπράχθηκαν στην επικράτειά τους: η Βενεζουέλα, η Δομινικανή Δημοκρατία, ο Παναμάς, το Περού, η Αργεντινή, ο Ισημερινός, η Γουατεμάλα, το Μεξικό, η Κολομβία, η Ανγκόλα, η Μοζαμβίκη και... η Γαλλία. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, πρόκειται για μια σύμβαση μεταφοράς πυρηνικής τεχνολογίας για τη ναυπήγηση υποβρυχίων, που υπογράφηκε από τους Προέδρους Νικολά Σαρκοζί και Λούλα Ντα Σίλβα το 2008. Στην επιχείρηση φέρονται να εμπλέκονται η Οντεμπρέχτ και η γαλλική εταιρεία DCNS (πρώην Διεύθυνση Ναυπηγικών Έργων). Μια αντιπροσωπεία της γαλλικής Εισαγγελίας μετέβη στην Μπραζίλια τον Μάιο του 2017.

Αλλού, η Οντεμπρέχτ υιοθετεί την ίδια αμυντική στρατηγική: σε αντάλλαγμα για τη συνεργασία του, ο όμιλος ελπίζει να μπορέσει να συνεχίσει τις δραστηριότητές του. Σε αυτές τις χώρες, η ελάχιστη ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης απέναντι στην πολιτική εξουσία δημιουργεί ήδη πρόβλημα: πώς εξηγείται η δεκαοκτάμηνη προφυλάκιση του πρώην Προέδρου του Περού Ογιάντα Ουμάλα (προσκείμενου στην Αριστερά) που αποφασίστηκε τον Ιούλιο του 2017, ενώ τα μεγαλύτερα εργοτάξια της Οντεμπρέχτ λειτούργησαν κατά τη διάρκεια των θητειών των Άλαν Γκαρσία και Αλμπέρτο Φουχιμόρι, που δεν ανησυχούν; Ο πρώην επικεφαλής της Οντεμπρέχτ-Περού παραδέχθηκε τη φιλία του με τον Γκαρσία και δεν το αναφέρει ποτέ στις ομολογίες του.

Επίσης, γιατί η βραζιλιάνικη Δικαιοσύνη άφησε να διαρρεύσει στην ημερήσια εφημερίδα «O Globo», στις 31 Ιουλίου, το περιεχόμενο της καταγγελίας του υπεύθυνου της Οντεμπρέχτ Βενεζουέλας; Η επιχείρηση φαίνεται πως χρηματοδότησε την εκστρατεία του Προέδρου Νικολάς Μαδούρο με 29,7 εκατομμύρια ευρώ, και αυτή του αντιπάλου του Ενρίκε Καπρίλες με 12,7 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με αυτές τις «αποκαλύψεις» που έλαβαν χώρα λίγες ημέρες πριν από το δημοψήφισμα για τη Συντακτική Συνέλευση στη Βενεζουέλα.

Εντούτοις, η τήρηση του μυστικού των αποκαλύψεων έχει τεράστια σημασία για τον όμιλο αν θέλει να είναι σε θέση να ευελπιστεί πως θα επαναλειτουργήσει, καθώς η οικονομική του κατάσταση δεν είναι διόλου λαμπρή. Στη Βραζιλία, εδώ και τρία χρόνια η Petrobras έχει απαγορεύσει σε 23 εθνικές επιχειρήσεις, που υπόκεινται σε έρευνα από τη Δικαιοσύνη και στις οποίες συγκαταλέγεται η Οντεμπρέχτ, τη συμμετοχή στους διαγωνισμούς της. Επιπλέον, το υπουργείο Διαφάνειας, που έχει αποστολή να ελέγχει τις συμβάσεις μεταξύ κράτους και ιδιωτικού τομέα, ακόμη μελετά τις δικαστικές ευθύνες της Οντεμπρέχτ, γεγονός που εμποδίζει την τελευταία να διεκδικήσει οποιαδήποτε νέα κρατική σύμβαση. Ο κίνδυνος χρεοκοπίας έγινε πρωτοσέλιδο στις οικονομικές εφημερίδες. Η επιχείρηση απέλυσε 100.000 άτομα μέσα σε τρία χρόνια. Στα τέλη του 2016, δεν αριθμούσε περισσότερους από 80.000 υπαλλήλους. Το βιβλίο παραγγελιών της έχει συρρικνωθεί, ενώ η αναδιάρθρωση του χρέους της απαίτησε την πώληση πολλών παραρτημάτων της.

Για τον Μπρούνο Μπραντάο, διευθυντή της οργάνωσης Transparency International Βραζιλίας, «η Οντεμπρέχτ είναι ανυπεράσπιστη»: «Ακούγαμε συνεχώς το επιχείρημα ότι ο αντίκτυπος μιας έρευνας για διαφθορά θα ήταν πολύ ισχυρός για την οικονομία, συνεπώς δεν θα έπρεπε να αγγίξουμε την εταιρεία. Μακροπρόθεσμα, η Βραζιλία θα πρέπει να βγει κερδισμένη από αυτή την κρίση. Αν παραμένει από τις χώρες με τις μεγαλύτερες ανισότητες, αυτό οφείλεται στην ασυδοσία που βασιλεύει στις οικονομικές και πολιτικές ελίτ, σε αυτές τις συνεχείς ανταλλαγές εξυπηρετήσεων που περιγράφουν τα στελέχη της Οντεμπρέχτ».

Σύμφωνα με έναν υπολογισμό της βραζιλιάνικης Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης Κόντας Αλμπέρτας, εξειδικευμένης στην καταπολέμηση της διαφθοράς, οι δωροδοκίες που καταβλήθηκαν από την Οντεμπρέχτ μεταξύ 2006 και 2014 θα μπορούσαν να είχαν επιτρέψει στο κράτος να αγοράσει 83.944 ασθενοφόρα, σε μια χώρα όπου οι άνθρωποι ακόμη πεθαίνουν επειδή δεν έχουν τρόπο να μεταφερθούν στο νοσοκομείο.

 

1 Ο όμιλος είναι παρών στον τομέα των οικοδομών και των δημοσίων έργων, των υδάτων, της αγροτικής βιομηχανίας, της ακίνητης περιουσίας, της άμυνας, των μεταφορών, των χρηματοοικονομικών, των ασφαλειών, των περιβαλλοντικών υπηρεσιών μέχρι και στον τομέα των πετροχημικών. Βλ. «Les Brésiliens aussi ont leur Bouygues», «Le Monde diplomatique», Οκτώβριος 2013.

2 Ο Λούλα καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλακής για διαφθορά γιατί η κατασκευαστική εταιρεία OAS -που δεν έχει καμία σχέση με την Οντεμπρέχτ- θα του διέθετε ανακαινισμένη τριεπίπεδη κατοικία. Η κατηγορία βασίζεται αποκλειστικά στην «ανταμειβόμενη καταγγελία» στους κόλπους της OAS. Μόλις πριν από μερικές εβδομάδες, στις 7 Απριλίου, ο Λούλα οδηγήθηκε στη φυλακή προκειμένου να εκτίσει την ποινή του. Οι υποστηρικτές του αντέδρασαν έντονα, θεωρώντας πως η φυλάκιση έχει να κάνει λιγότερο με την κατηγορία και περισσότερο με τις επερχόμενες εκλογές του Οκτωβρίου, καθώς στις δημοσκοπήσεις ο Λούλα είναι με διαφορά ο επικρατέστερος υποψήφιος.

 

* Η Anne Vigna είναι Βραζιλιάνα δημοσιογράφος στο Ρίο ντε Τζανέιρο

Επιμέλεια: Γιάννης Κυπαρισσιάδης

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Νέος αγώνας

Αν τη Δευτέρα - Τρίτη στο Μαξίμου ήταν ο Σαμαράς, θα μας έλεγαν ό,τι ψελλίζουν κάτι χρόνια τώρα πως θα συνέβαινε αν οι πολίτες δεν έκαναν το λάθος (έτσι το λένε, ανερυθρίαστα) να ψηφίσει Αριστερά:...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο