Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Πυρηνικές "φάπες" για τους χάκερ

Κοσμοδρόμιο, από τον Νίκο Κυριακίδη

Τα σενάρια “περιορισμένης” χρήσης πυρηνικών όπλων, ή ενός πυρηνικού πολέμου τοπικής κλίμακας, έχουν επανέλθει ανησυχητικά στο προσκήνιο το τελευταίο διάστημα. Προφανώς το γεγονός δεν είναι άσχετο με το ότι το διεθνές περιβάλλον γίνεται ολοένα και πιο ασταθές, ενώ οι οικονομικοί ανταγωνισμοί και εκείνοι της διατήρησης ή της επέκτασης των σφαιρών επιρροής εντείνονται και κλιμακώνονται.

Αφού ο κόσμος έζησε για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες υπό την απειλή της “ισορροπίας του τρόμου”, προϊούσα κατάσταση της κούρσας των εξοπλισμών του Ψυχρού Πολέμου, σήμερα βρίσκεται πάλι αντιμέτωπος με τη δυνητική απειλή της χρήσης πυρηνικών όπλων, και μάλιστα με την επίκληση ωμών και κυνικών επιχειρημάτων.

Το θέμα δεν αποτελεί πια ταμπού, συζητείται ήδη ανοιχτά στην Ουάσιγκτον. Ούτε πυροδοτεί μαζικές λαϊκές αντιδράσεις όπως εκείνες που έζησε η Ευρώπη στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Τα πράγματα όμως είναι πολύ πιο περίπλοκα σήμερα και κυρίως πολύ πιο απρόβλεπτα απ' ό,τι στο παρελθόν, όταν όντως εκείνη η “ισορροπία του τρόπου” λειτουργούσε.

Είναι γνωστό το σενάριο ενός κατά λάθος πυρηνικού πολέμου που θα μπορούσαν να προκαλέσουν χάκερ εισβάλλοντας στα ψηφιακά συστήματα μέσω των οποίων ελέγχεται η πρόσβαση στα όπλα των πυρηνικών δυνάμεων του πλανήτη -και δεν είναι λίγες αυτές, ανάμεσά τους το Ισραήλ, το Πακιστάν, η Ινδία. Μάλιστα, μια έρευνα του βρετανικού ινστιτούτου διεθνούς πολιτικής Chatham House, που είδε το φως της δημοσιότητας στις αρχές του μήνα, έριξε φως σε ορισμένα πολύ σοβαρά ζητήματα ασφαλείας που έχουν να κάνουν μ’ αυτό το εφιαλτικό σενάριο.

Το σημαντικότερο όλων είναι ότι η αρχιτεκτονική των συστημάτων ελέγχου των πυρηνικών όπλων αναπτύχθηκε σε μια εποχή που οι δυνατότητες των ηλεκτρονικών υπολογιστών βρίσκονταν ακόμα σε νηπιακό στάδιο και οι σχεδιαστές της δεν είχαν δώσει ιδιαίτερη προσοχή στην ευπάθειά της έναντι ενδεχόμενων κακόβουλων παραβιάσεων. Πολλές από τις εν ισχύι, σήμερα, πυρηνικές στρατηγικές είναι προγενέστερες της τρέχουσας ευρείας χρήσης της ψηφιακής τεχνολογίας στα πυρηνικά συστήματα εντολών, ελέγχου και επικοινωνιών, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται στον τομέα της ασφάλειας.

Κερκόπορτες

Υπάρχει ένας αριθμός τρωτών σημείων αλλά και “μονοπατιών” μέσω των οποίων μια κακόβουλη οντότητα μπορεί να διεισδύσει σ’ ένα σύστημα ελέγχου πυρηνικών όπλων δίχως να γίνει αντιληπτή. Μέθοδοι κυβερνοεπιθέσεων, όπως η χειραγώγηση πληροφοριών, οι ψηφιακές παρεμβολές ή η πλαστογράφηση δεδομένων μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την αξιοπιστία της επικοινωνίας μεταξύ των χειριστών των πυρηνικών επιθετικών συστημάτων οδηγώντας σε κατάσταση αυξημένης αβεβαιότητας στην κρίσιμη φάση της λήψης αποφάσεων (βλέπε σχετικά την ταινία “Το κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη”).

Σύμφωνα με την ίδια αυτή μελέτη του βρετανικού ινστιτούτου, σε περίοδο ειρήνης οι επιθετικές δραστηριότητες στον κυβερνοχώρο ενδέχεται να έχουν αποτέλεσμα οι ιθύνοντες των πυρηνικών συστημάτων να μην είναι βέβαιοι για το κατά πόσον δέχονται πραγματική επίθεση ή όχι. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές στη διαδικασία λήψης αποφάσεων σε στρατιωτικό επίπεδο, ειδικά για τις αποφάσεις εκείνες που αφορούν τις τακτικές πυρηνικής αποτροπής.

Σε περιόδους αυξημένης πολιτικοστρατιωτικής έντασης οι κυβερνοεπιθέσεις με στόχο τα συστήματα πυρηνικών όπλων θα μπορούσαν επίσης να προκαλέσουν κλιμάκωση της αντιπαράθεσης και τελικά τη χρήση τους. Εκούσιες εκτοξεύσεις πυρηνικών όπλων ενδέχεται να συμβούν ως αποτέλεσμα υπολογισμών με βάση ψευδείς πληροφορίες και δεδομένα. Επιπλέον ένα σύστημα που έχει παραβιαστεί παύει πλέον να θεωρείται αξιόπιστο και αυτό επηρεάζει αναπόφευκτα τις όποιες στρατιωτικές ή πολιτικές αποφάσεις.

Μήπως όλα αυτά μπορεί να αποτελούν μέρος της εξήγησης των νέων, εφιαλτικών σχεδίων που ξεδιπλώνουν στα γραφεία τους οι επιτελείς του αμερικανικού Πενταγώνου, τα οποία περιλαμβάνουν την πρόβλεψη χρήσης πυρηνικών όπλων; Τι σημαίνει το ότι μια στρατηγική πυρηνικής αποτροπής θα περιλαμβάνει στο εξής και τις μεγάλης κλίμακας κυβερνοεπιθέσεις;

Η σχετική είδηση κυκλοφόρησε την περασμένη εβδομάδα και αναμένει ακόμα την επιβεβαίωση ή τη διάψευσή της. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, το Πεντάγωνο ζητά την υιοθέτηση μιας νέας τακτικής αντιποίνων στην περίπτωση που οι ΗΠΑ δεχθούν καταστροφική κυβερνοεπίθεση, η οποία προβλέπει σαφώς πυρηνικό πλήγμα κατά των “δραστών”.

Πυρηνική τιμωρία

Όπως αποκάλυψαν οι “New York Times” την περασμένη Τρίτη, το προκαταρκτικό σχέδιο “Ανασκόπησης Πυρηνικής Στάσης” των ΗΠΑ για το 2018, το οποίο περιγράφει λεπτομερώς την αμερικανική πυρηνική στρατηγική, εκλαμβάνει τις “μεγάλης κλίμακας κυβερνοεπιθέσεις” ως ένα παράδειγμα μη πυρηνικών επιθέσεων εναντίον της χώρας και των υποδομών της, το οποίο θα μπορούσε να απαντηθεί με τη χρήση πυρηνικών όπλων.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα των NYT, το οποίο επικαλείται τρεις εν ενεργεία και πρώην κορυφαίους κυβερνητικούς αξιωματούχους, οι κυβερνοεπιθέσεις εναντίον της Αμερικής και των συμφερόντων της θα συμπεριληφθούν στα είδη εκείνα των εξωτερικών επιθέσεων που μπορούν να δικαιολογήσουν μια πυρηνική αντίδραση εκ μέρους της χώρας. Οι ίδιοι αξιωματούχοι τόνισαν ωστόσο ότι “άλλες, πιο συμβατικές επιλογές αντιποίνων” ενδέχεται επίσης να χρησιμοποιηθούν ως απάντηση σε μια μεγάλης κλίμακας κυβερνοεπίθεση.

Η “Ανασκόπηση Πυρηνικής Στάσης” (Nuclear Posture Review, NPR) ανατέθηκε πέρυσι στο Πεντάγωνο από τον Πρόεδρο Τραμπ και για την ώρα τελεί υπό εξέταση από το επιτελείο του Λευκού Οίκου. Θα χρειαστεί βεβαίως την έγκριση του ενοίκου του πριν το κείμενο αποκτήσει την τελική μορφή του. Η “Huffington Post” δημοσίευσε ένα αποχαρακτηρισμένο αντίγραφό του πριν από λίγες ημέρες, αλλά στην τελική μορφή της η NPR αναμένεται να δημοσιοποιηθεί τις προσεχείς εβδομάδες.

Η νέα στρατηγική αναμένεται ότι θα αναφέρει πως πυρηνικά όπλα μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε “ακραίες συνθήκες για την υπεράσπιση των ζωτικών συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτειών ή των συμμάχων και εταίρων τους”. Αντίθετα όμως από την NPR του Ομπάμα, οι συντάκτες του νέου σχεδίου καθιστούν σαφές ότι αυτές οι "ακραίες περιστάσεις (...) μπορούν να περιλαμβάνουν σημαντικές μη πυρηνικές στρατηγικές επιθέσεις".

Οι αξιωματούχοι που επικαλούνται οι “Times”, ανέφεραν επίσης πως οι μη πυρηνικές επιθέσεις περιλαμβάνουν και εκείνες του κυβερνοχώρου που είναι ικανές να προκαλέσουν εκτεταμένη καταστροφή στις υποδομές των ΗΠΑ, αν και κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα.

Οι στόχοι

Αλλά τι σημαίνει αυτή η μεταβολή στην αμερικανική πυρηνική στρατηγική; Ποιους στοχοποιεί, αν πράγματι έχει αυτή την πρόθεση; Κατά τα φαινόμενα και με βάση τα μέχρι τώρα δείγματα γραφής του Τραμπ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, πρόκειται για ένα ακόμη απειλητικό μήνυμα προς όλες εκείνες τις χώρες που οι ΗΠΑ θεωρούν και αντιμετωπίζουν ως ανταγωνιστές τους στη διεθνή σκηνή και τις οποίες φυσικά δεν μπορούν να απειλήσουν ευθέως, με εξαίρεση τη Βόρεια Κορέα.

Ας μην ξεχνάμε ποιους φωτογραφίζει συχνότερα η Ουάσιγκτον ως “δράστες” των κατά καιρούς παγκόσμιων κυβερνοεπιθέσεων: Κίνα, Ρωσία, Ιράν. Επίσης η περσινή μεγάλη επίθεση με τον ιό WannaCry, που μόλυνε περισσότερα από 230.000 υπολογιστικά συστήματα σε 150 χώρες του κόσμου με αποτέλεσμα να κλείσουν τράπεζες και πανεπιστήμια και να προκληθούν προβλήματα στη λειτουργία των νοσοκομείων, αποδόθηκε στη Βόρεια Κορέα.

Υπόψιν ότι η αναθεωρημένη NPR του 2018 ζητά την ανάπτυξη των λεγόμενων πυρηνικών όπλων χαμηλής απόδοσης παρ’ όλο που οι ΗΠΑ διαθέτουν ήδη περισσότερες από 1.000 πυρηνικές κεφαλές που θεωρούνται χαμηλής απόδοσης. Για τους ειδικούς είναι σαφές ότι η διοίκηση Τραμπ επιδιώκει να ενισχύσει την πυρηνική ικανότητα της Αμερικής, αλλά δεν είναι σαφές τι θέλει, ή τι ελπίζει, να επιτύχει με ακόμα περισσότερα πυρηνικά.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Δύο διαφορετικοί δρόμοι, δύο διαφορετικά σχέδια

Ο προϋπολογισμός που αναμενόταν να ψηφιστεί χθες το βράδυ από τη Βουλή είναι ο πρώτος μετά από οκτώ χρόνια που δεν περιλαμβάνει νέους φόρους. Αντίθετα, περιλαμβάνει μειώσεις φόρων, καθώς τα επιπλέον...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο