Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Το κόμμα Ζαν: ένα εργαλείο στα χέρια της Λεπέν...

Κανονικά ένας υποψήφιος λαμβάνει δάνειο από μια τράπεζα ή χρηματοδοτεί ο ίδιος το προεκλογικό του υλικό, και μετά παίρνει πίσω τα χρήματα αυτά από το κράτος, με την προϋπόθεση ότι έχει λάβει το 5% των ψήφων. Το Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν κατάφερε να εκμεταλλευθεί προς όφελός του το δημόσιο σύστημα χρηματοδότησης των προεκλογικών εκστρατειών. Έστησε βιομηχανία αποζημίωσης των υποψηφίων του, από τους οποίους αρκετοί ήσαν απλά... ανύπαρκτοι.

Δεν την αφήνουν στην ησυχία της τη Μαρίν Λεπέν. Δεν της φτάνουν οι εσωκομματικοί πονοκέφαλοι, έχει τώρα να αντιμετωπίσει και το θέμα της... εφορίας. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις πρόσφατες αποκαλύψεις της εβδομαδιαίας εφημερίδας “Canard Enchaîné”, η εφορία διεκδικεί περίπου 2 εκατομμύρια ευρώ από ένα... κομματίδιο, με την ονομασία Ζαν, για τις προεκλογικές δαπάνες του 2012. Το μικρό κόμμα της Λεπέν «δεν είχε καμία σχέση με μη κερδοσκοπική δομή» εξηγεί η εφημερίδα. «Η διοικητική του ομάδα συμπεριφέρθηκε ως μικρή επιχείρηση με εμπορικά συμφέροντα» μέσα από την παροχή επί πληρωμή υπηρεσιών στους υποψήφιους του Εθνικού Μετώπου στις εκλογικές αναμετρήσεις του 2012.

Ο ταμίας του μικρού αυτού κόμματος Αξέλ Λουστό, βρίσκεται κατηγορούμενος για το θέμα αυτό στο πλαίσιο της έρευνας για τη χρηματοδότηση των εκστρατειών του Εθνικού Μετώπου και επιβεβαίωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων τα περί 1,8 εκατ. ευρώ. «Είμαστε στη θέση ενός κοινού φορολογούμενου που υφίσταται φορολογικό έλεγχο, γιατί η διοίκηση αποφάσισε ότι είχαμε μια δραστηριότητα που υπόκειται σε ΦΠΑ. Πρόκειται για τρέλα να μας προσάπτουν φορολογικά αυτό το ποσό γιατί υπήρχε μια ιδιαιτερότητα του κόμματος Ζαν, που κανονικά δεν μπορούσε να φορολογηθεί» εξηγεί ο ίδιος.

Πάντως, η υπόθεση Ζαν δεν είναι ούτε απλή ούτε σημερινή. Απασχολεί τα γαλλικά ΜΜΕ από το 2013, γιατί, πέρα από τη συνθετότητά της, είναι εξαιρετικά αποκαλυπτική τής σχέσης του κόμματος της Λεπέν με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες. Αφορά ένα ευρύτατο σύστημα μαύρου πολιτικού χρήματος που η γαλλική Δικαιοσύνη υποψιάζεται ότι λειτουργεί προς όφελος του Εθνικού Μετώπου. Μάλιστα, ο δημοσιογράφος που είχε πρόσβαση στον ογκώδη φάκελο της υπόθεσης εξέδωσε ένα αποκαλυπτικό βιβλίο, φέτος την άνοιξη, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Η απαγορευμένη δίκη της Μαρίν Λεπέν. Η μηχανή ρευστού του Εθνικού Μετώπου», όπου μέσα σε 200 σελίδες αποκαλύπτονται οι περίπλοκες πρακτικές των ανθρώπων του κόμματος της Λεπέν.

Ο δημοσιογράφος περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο το Εθνικό Μέτωπο κατάφερε να εκμεταλλευτεί προς όφελός του το δημόσιο σύστημα χρηματοδότησης των προεκλογικών εκστρατειών. Ουσιαστικά, το κόμμα βιομηχανοποίησε το σύστημα αποζημίωσης των υποψηφίων του, από τους οποίους αρκετοί ήταν απλά... ανύπαρκτοι. Κανονικά, ένας υποψήφιος λαμβάνει δάνειο από μια τράπεζα ή χρηματοδοτεί ο ίδιος το προεκλογικό του υλικό και μετά παίρνει πίσω τα χρήματα αυτά από το κράτος με την προϋπόθεση ότι έχει λάβει το 5% των ψήφων. Το Εθνικό Μέτωπο επέβαλε σχεδόν σε όλους τους υποψηφίους του μια μόνη εταιρεία επικοινωνίας, τη Riwal, που διοικείται από έναν παλιό φίλο της Λεπέν, τον Φρεντερίκ Σατιγιόν. Όπως γίνεται αντιληπτό, η Riwal έκανε χρυσές δουλειές. Οι ανακριτικές αρχές υποψιάζονται ότι ένα μεγάλο μέρος από τα κέρδη αυτά κατέληξε στα ταμεία του Μετώπου μέσω περίπλοκων μηχανισμών, στο επίκεντρο των οποίων ήταν το κομματίδιο Ζαν, το οποίο ιδρύθηκε με τη βούληση της ίδιας της Λεπέν. Εξ ου και ο εξόχως πολιτικός χαρακτήρας της υπόθεσης Ζαν που κάθε άλλο παρά μια απλή φορολογική υπόθεση είναι...

Δείτε όλα τα σχόλια