Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Με δεμένα χέρια

Το στρατηγικό αδιέξοδο των ΗΠΑ στη Βόρεια Κορέα

Υπάρχει μια λέξη που περιγράφει με απόλυτη ακρίβεια την "ακινησία" της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην κορεατική χερσόνησο: Αδιέξοδο. 'Ενα αδιέξοδο που έχει διαμορφωθεί ουσιαστικά εδώ και πολύ καιρό στη βάση της ρεαλιστικής διαπίστωσης ότι οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν καμία "βιώσιμη" στρατιωτική επιλογή για να εμποδίσουν τη συνέχιση ή να πετύχουν την εξάλειψη του πυρηνικού προγράμματος της Βόρειας Κορέας.

Οποιαδήποτε προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση, λένε οι ειδικοί, θα προκαλούσε μια άκρως βίαιη αντίδραση της Πιονγκγιάνγκ εναντίον της Νότιας Κορέας ή και άλλων συμμάχων των ΗΠΑ στη νοτιοανατολική Ασία, πολύ αιματηρή και επιζήμια για να τη ρισκάρει κανείς...

Ασχέτως του κατά πόσον αυτό ισχύει, το παραπάνω αποτελεί έναν σημαντικό ανασταλτικό παράγοντα για ανάληψη δράσης από την κυβέρνηση Τραμπ, ακόμα κι αν ο Κιμ Γιονγκ Ουν πλησιάσει όντως τον στόχο του και αποκτήσει κάποια στιγμή ένα πυρηνικό οπλοστάσιο ικανό να πλήξει τις Ηνωμένες Πολιτείες. Την περασμένη Τρίτη το βορειοκορεατικό καθεστώς ξεπέρασε ακόμη ένα "όριο" -απ' αυτά που ατύπως τίθενται στο πλαίσιο της διένεξης- προχωρώντας σε δοκιμαστική εκτόξευση διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου.

Κατά τους αναλυτές, θα μπορούσε να πλήξει περιοχές των ΗΠΑ όπως η Αλάσκα ή η Χαβάη. Όπως διαβεβαίωσε το κρατικό βορειοκορεατικό πρακτορείο ειδήσεων KCNA, είναι ικανός να φέρει μια «μεγάλη πυρηνική κεφαλή»...

 

Κόκκινες γραμμές

 

Με την πάροδο του χρόνου, όπως συνηθίζεται και σ' άλλες δυνητικές κρίσεις ανά τον κόσμο, το Πεντάγωνο έχει καταστρώσει και επεξεργαστεί πολλά και πολύπλευρα σχέδια πολέμου στην κορεατική χερσόνησο, συμπεριλαμβανομένης μιας μεγάλης κλίμακας επιδρομής αντιποίνων κατά του Βορρά, αλλά και περιορισμένων προληπτικών επιθέσεων. Παράλληλα συνεχίζει να πραγματοποιεί σε ετήσια βάση στρατιωτικά γυμνάσια με τις δυνάμεις της Νότιας Κορέας.

Λιγότερο από 24 ώρες από την εκτόξευση του διηπειρωτικού πυραύλου, η κυβέρνηση Τραμπ απείλησε με στρατιωτική δράση. Ο στρατηγός Βίνσεντ Μπρουκς, διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων στη Ν. Κορέα, δήλωσε πως οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν την "αυτοσυγκράτηση" απέναντι στις προκλήσεις του Βορρά, ενώ η Νίκι Χάλεϊ, η Αμερικανίδα πρεσβευτής στα Ηνωμένα Έθνη, προειδοποίησε πως οι "υπολογίσιμες στρατιωτικές δυνάμεις" των ΗΠΑ αποτελούν μια επιλογή. "Θα τις χρησιμοποιήσουμε αν χρειαστεί, αλλά προτιμούμε να μην κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση" είπε η διπλωμάτης στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

Και ο ίδιος ο Τραμπ, μιλώντας την Πέμπτη από την Πολωνία, έκανε λόγο για "ορισμένες πολύ σοβαρές συνέπειες" που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει η Πιονγκγιάνγκ μετά τις τελευταίες πυραυλικές δοκιμές της. Προειδοποίησε μάλιστα ότι δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές στη διαχείριση της κρίσης και πως η κυβέρνησή του θα εξετάσει τις επόμενες εβδομάδες και μήνες "τι θα κάνει" με τη Β. Κορέα, την οποία χαρακτήρισε "μια απειλή που θα την αντιμετωπίσουμε σθεναρά".

Όσο για τον Κιμ, αυτός φαίνεται να το διασκεδάζει: «Οι μπάσταρδοι οι Αμερικανοί δεν θα είναι πολύ χαρούμενοι μ' αυτό το δώρο που τους ήρθε στην επέτειο της 4ης Ιουλίου, θα τους στέλνουμε δώρα κάθε λίγο και λιγάκι για να μη βαριούνται ποτέ» φέρεται να είπε...

 

Βροχή πυρός

 

Όμως, τουλάχιστον εξ όσων διατείνονται οι στρατιωτικοί αναλυτές, οι επιλογές των ΗΠΑ σ’ αυτή την ανοιχτή "βεντέτα" με το βορειοκορεατικό καθεστώς είναι σήμερα πιο ζοφερές από ποτέ. Ακόμα και ένα περιορισμένης κλίμακας πλήγμα κινδυνεύει να προκαλέσει εκατόμβη θυμάτων δεδομένου ότι το καθεστώς έχει τη δυνατότητα να προβεί σε ευρέα αντίποινα χρησιμοποιώντας τα χιλιάδες στοιχεία πυροβολικού που έχει αναπτύξει κατά μήκος των συνόρων με τον Νότο.

Αν και, κατά τους στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες τους οποίους επικαλείται η “New York Times”, πρόκειται για οπλοστάσιο περιορισμένης εμβέλειας που θα μπορούσε να καταστραφεί εντός ημερών, ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Τζιμ Μάτις προειδοποίησε πρόσφατα πως, αν η Βόρεια Κορέα αποφασίσει να το χρησιμοποιήσει, "θα έχουμε ενδεχομένως το χειρότερο είδος μάχης που έχουν δει στη ζωή τους πολλοί άνθρωποι"...

Ο βορειοκορεατικός στρατός έχει αναπτύξει 8.000 πυροβόλα και εκτοξευτήρες ρουκετών κατά μήκος της αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης στην κοινή μεθόριο με τον Νότο, ένα οπλοστάσιο που θεωρείται ικανό να προκαλέσει "βροχή πυρός" με μέχρι και 300.000 βλήματα να χτυπούν τη νοτιοκορεατική επικράτεια στην πρώτη κιόλας ώρα μιας επίθεσης.

Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι όλοι οι στρατηγικοί στόχοι της Νότιας Κορέας -κυβέρνηση, επιχειρήσεις, πληθυσμός- βρίσκονται συγκεντρωμένοι στη γιγαντιαία μητρόπολη της Σεούλ, τα βόρεια όρια της οποίας εκτείνονται μόλις 48 χιλιόμετρα απ' τα σύνορα, σημαίνει ότι οι “Βόρειοι” είναι ικανοί να προκαλέσουν τεράστιες ζημιές στους “Νότιους” χωρίς καν να καταφύγουν σε όπλα μαζικής καταστροφής.

Οι περισσότεροι αναλυτές εκτιμούν ότι ο Βορράς θα κλιμακώσει γρήγορα τα αντίποινά του αν δεχθεί επίθεση, για να προκαλέσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ζημιά στους επιτιθέμενους λαμβάνοντας υπόψιν το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ και η Νότια Κορέα να προετοιμάζουν εισβολή.

 

Εκατόμβη

 

Ο Βορράς έχει αναπτύξει τουλάχιστον τρία συστήματα πυροβολικού που μπορούν να πλήξουν τη μητροπολιτική περιοχή της Σεούλ: τα πυροβόλα των 170 χιλιοστών Koksan και πολλαπλούς εκτοξευτήρες ρουκετών των 240 και 300 χιλιοστών. Τα τελευταία μπορούν να χτυπήσουν τη νοτιοκορεατική πρωτεύουσα και πέραν αυτής ενδεχομένως. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 1.000 τέτοια συστήματα κοντά στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη, πολλά κρυμμένα σε σπηλιές, σήραγγες και υπόγεια καταφύγια.

Μια μελέτη που δημοσίευσε το Ινστιτούτο Nautilus το 2012, συνυπολογίζοντας παράγοντες όπως η πυκνότητα του πληθυσμού, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι μια αρχική "καταιγίδα" πυροβολικού από τον Βορρά επικεντρωμένη σε στρατιωτικούς στόχους θα οδηγούσε σε σχεδόν 3.000 θανάτους, ενώ, αν ο στόχος της είναι πολιτικές εγκαταστάσεις, θα σκότωνε σχεδόν 30.000 άτομα!

Όμως, κι ένα άλλο στοιχείο προκαλεί μεγάλο προβληματισμό: δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο στρατιωτικής επίθεσης με στόχο την καταστροφή του πυρηνικού οπλοστασίου μιας χώρας. Η τελευταία φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο στρατιωτικής δράσης κατά της Βόρειας Κορέας ήταν το 1994, περισσότερο από μια δεκαετία πριν από την πρώτη πυρηνική δοκιμή της.

Ο τότε υπουργός Άμυνας Γουίλιαμ Πέρι είχε ζητήσει από το Πεντάγωνο να προετοιμάσει σχέδια ενός «χειρουργικού πλήγματος» σ' έναν πυρηνικό αντιδραστήρα, αλλά έκανε πίσω όταν συνειδητοποίησε πως μια τέτοιας μορφής επιθετική ενέργεια θα πυροδοτούσε έναν πόλεμο που θα άφηνε πίσω του εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς.

Το ρίσκο είναι ακόμα μεγαλύτερο σήμερα. Οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι η Πιονγκγιάνγκ έχει κατασκευάσει έως και δώδεκα πυρηνικές βόμβες, ίσως και περισσότερες, και ότι μπορεί να τις τοποθετήσει σε πυραύλους που έχουν τη δυνατότητα να πλήξουν μεγάλο μέρος της Νότιας Κορέας αλλά και της Ιαπωνίας.

Αρχικά ο Τραμπ προσπάθησε να αλλάξει τη δυναμική της κρίσης επιδιώκοντας να κάνει τον Βορρά και τον κύριο οικονομικό υποστηρικτή του, την Κίνα, να "αναλογιστούν" την προθυμία των ΗΠΑ για ανάληψη στρατιωτικής δράσης. Μίλησε ξεκάθαρα για την πιθανότητα “μιας μεγάλης, μεγάλης σύγκρουσης” στην κορεατική χερσόνησο, διέταξε το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό να καταπλεύσει στην περιοχή και δεσμεύτηκε “να λύσει” το ζήτημα του βορειοκορεατικού πυρηνικού προγράμματος.

 

Αναδίπλωση

 

Ωστόσο τις τελευταίες εβδομάδες έχει υπαναχωρήσει σημαντικά απ' αυτήν την τακτική επίδειξης πυγμής επικεντρώνοντας τώρα την προσπάθειά του στο να πιέσει την Κίνα... να πιέσει τον Κιμ με κυρώσεις κι άλλα μέτρα οικονομικού αποκλεισμού.

Προφανώς κάποιοι σύμβουλοί του τον ενημέρωσαν πως μια “προληπτική” αμερικανική επίθεση είναι πολύ πιθανόν να αποτύχει στην επίτευξη του αντικειμενικού σκοπού της, αφού οι πυραυλικές εγκαταστάσεις της Β. Κορέας βρίσκονται κρυμμένες βαθιά σε ορεινές σπηλιές και υπόγεια καταφύγια, ενώ πολλοί από τους πυραύλους “υψηλού ενδιαφέροντος” διαθέτουν ένα σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα: είναι τοποθετημένοι σε κινητούς εκτοξευτήρες.

Το πώς πραγματικά θα αντιδρούσε το καθεστώς σε μια επίθεση εναντίον του είναι πρόβλημα της θεωρίας των παιγνίων, λένε οι αναλυτές, με πολλούς εξ αυτών να εκτιμούν ότι ο Κιμ θα απέφευγε την άμεση χρήση πυρηνικών, χημικών ή βιολογικών όπλων φοβούμενος μια αντίδραση των ΗΠΑ με πυρηνικά όπλα. Υποθέτοντας ότι ο Κιμ λειτουργεί ορθολογικά και ότι πρωταρχικός στόχος του είναι η διατήρηση του καθεστώτος του, θα στραφεί στη χρήση αυτών των όπλων μόνον αν χρειαστεί να αποκρούσει μια εισβολή πλήρους κλίμακας ή αν αισθανθεί ότι επίκειται μια πυρηνική επίθεση ή κάποια απόπειρα κατά της ζωής του.

Όμως, η πρόβλεψη του τι μπορεί να πράξει ο Βορράς με τα συμβατικά όπλα του τις πρώτες ώρες και ημέρες μετά την εκδήλωση της αμερικανικής επίθεσης είναι σαν να προσπαθείς να περιγράψεις ένα "πολύπλοκο παιχνίδι τρισδιάστατου σκακιού με όρους τρίλιζας” λέει χαρακτηριστικά ο Άντονι Κόρντεσμαν, αναλυτής εθνικής ασφάλειας στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών της Ουάσιγκτον. Κι ενώ υπάρχουν πολλοί τρόποι -και λόγοι- για κάθε πλευρά να κλιμακώσει τη σύγκρουση μόλις αυτή αρχίσει, υπάρχουν λίγα που μπορούν να κάνουν στη συνέχεια και οι δύο για να τη σταματήσουν...

Δείτε όλα τα σχόλια