Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η Ιστορία δεν τελείωσε

Ο 20χρονος Τζο Λομποτζίνσκι, μέλος Νεαρών Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και υποστηρικτής του Μπέρνι Σάντερς, λέει ότι το 2016 οι Δημοκρατικοί δεν προσήλθαν στις κάλπες για να στηρίξουν τη Χίλαρι Κλίντον «γιατί δεν πίστευαν ότι θα προκύψει μια πραγματική αλλαγή»

Το «νυχτερινό σχολείο» των Σοσιαλιστών στο Μίσιγκαν - Οι νεαροί υποστηρικτές του Μπέρνι Σάντερς ανατρέπουν τα στερεότυπα

Της Patti Waldmeir

Τέσσερις δεκαετίες αφότου αποφοίτησα από το κολέγιο θεωρώντας τον εαυτό μου κομμουνίστρια, σχεδόν δεν μπορώ να πιστέψω ότι βρίσκομαι πάλι σε μια αίθουσα στην ιδιαίτερη πατρίδα μου και συζητώ για το μέλλον του σοσιαλισμού. Συμμετέχω στην εβδομαδιαία συνάντηση των Νεαρών Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής (Young Democratic Socialists of America - YDSA) στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, στην πόλη Αν Άρμπορ, στο ίδιο αμφιθέατρο όπου διάβασα για πρώτη φορά το “Κεφάλαιο” του Καρλ Μαρξ τη δεκαετία του 1970.

Καθώς θα μπορούσα να είμαι γιαγιά των 20άρηδων φοιτητών που συμμετέχουν -όλοι άνδρες, με μία εξαίρεση- δεν μπορώ παρά να μπω απευθείας στο θέμα. Έχω περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου σε καταρρέοντα κομμουνιστικά ή σοσιαλιστικά κράτη στην Αφρική και την Ασία. Παρακολούθησα έτσι, από πολύ κοντά, το «Τέλος της Ιστορίας» - την περίοδο που οι φιλελεύθερες δημοκρατίες της Δύσης ανακήρυξαν τη νίκη τους επί του κομμουνισμού και του σοσιαλισμού.

Είμαι βέβαιη ότι τριάντα χρόνια μετά από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου δεν είμαι η μόνη που ονειροπολεί πάνω στα διδάγματα του Ψυχρού Πολέμου. Γιατί λοιπόν εξακολουθούμε να συζητάμε για το σοσιαλισμό;

Ένας από τους λόγους είναι ότι οι Δημοκρατικοί Σοσιαλιστές της Αμερικής, που είχαν 5.000 μέλη πριν από την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ το 2016, τώρα έχουν σχεδόν 60.000 μέλη - και δήλωσαν την υποστήριξή τους στον προεδρικό υποψήφιο των Δημοκρατικών Μπέρνι Σάντερς.

Οι φοιτητές κραδαίνουν πλακάτ της εκστρατείας “Sanders 2020” του Σάντερς έναν χρόνο πριν από τις εκλογές. Αυτοί οι ακτιβιστές θα μπορούσαν να κάνουν την αληθινή διαφορά στις προκριματικές εκλογές για το προεδρικό χρίσμα των Δημοκρατικών που θα αρχίσουν στις 3 Φεβρουαρίου στην Αϊόβα. Όμως, θα μπορούσαν επίσης να έχουν μεγάλη επίπτωση -αν και άθελά τους- στην τελική αναμέτρηση με τον Τραμπ. Πολιτικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι θα μπορούσαν να οδηγήσουν τον Τραμπ σε μια καινούργια νίκη, τρομάζοντας τους Δημοκρατικούς ψηφοφόρους σε κρίσιμες πολιτείες που προτιμούν πιο μετριοπαθείς υποψήφιους.

Μια πρόσφατη δημοσκόπηση των “New York Times” / Siena College σε έξι κρίσιμες πολιτείες έδειξε ότι στο Μίσιγκαν ο Σάντερς παίρνει μόνο 17% και βρίσκεται πολύ πίσω από τον μετριοπαθή πρώην αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν, που είναι στο 30%, και την Ελίζαμπεθ Γουόρεν, η οποία αυτοαποκαλείται «καπιταλίστρια ως το μεδούλι», και φτάνει στο 21%.

Ωστόσο, ο 20χρονος Τζο Κάρτερ, μέλος των YDSA, απορρίπτει το επιχείρημα ότι στις προεδρικές εκλογές του επόμενου έτους θα νικήσει εκείνος που θα πάρει με το μέρος του τους μετριοπαθείς. Ο 18χρονος Τζέιμς Άινταλα, που σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες και Γεωλογία, λέει ότι έχουν ως στρατηγική την προσέλκυση των νέων ψηφοφόρων. Από την πλευρά του, ο 20χρονος Τζο Λομποτζίνσκι λέει ότι το 2016 οι Δημοκρατικοί δεν προσήλθαν στις κάλπες για να στηρίξουν τη Χίλαρι Κλίντον «γιατί δεν πίστευαν ότι θα προκύψει μια πραγματική αλλαγή», ενώ ο 19χρονος Τζάστιν Γουάν συμπληρώνει: «Πήραμε το μάθημά μας το 2016. Οι Δημοκρατικοί χρειάζονται έναν υποψήφιο της αλλαγής αν θέλουν να κερδίσουν».

Θα μπορούσε όμως να πετύχει ένα τέτοιος υποψήφιος που υποστηρίζει πολιτικές την αποτυχία των οποίων βίωσε ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων; «Μεγάλωσα μετά το ‘Τέλος της Ιστορίας’» λέει ο Τζο Κάρτερ. «Η νεότερη γενιά αισθάνεται πιο άνετα με ταμπέλες όπως «σοσιαλιστής» γιατί δεν ζήσαμε στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Γνωρίζουμε πολλές περιπτώσεις αποτυχημένων κρατών που χαρακτηρίστηκαν (από τους ίδιους ή από άλλους) σοσιαλιστικά. Όμως εγώ πιστεύω ότι σοσιαλισμός = ΕΣΣΔ = Βενεζουέλα = ολοκληρωτισμός = γκουλάγκ. Αυτό που εννοεί ο Τζο Κάρτερ με τον όρο σοσιαλισμός είναι «διεύρυνση του κοινωνικού κράτους, ανθρώπινα δικαιώματα και προστασία από τις πιο απάνθρωπες βαναυσότητες και αδικίες του καπιταλισμού», όπως λέει, παραπέμποντας σε ένα μοντέλο Σκανδιναβίας. «Το μόνο που έχουμε γνωρίσει είναι ο καπιταλισμός και δεν τον θέλουμε».

Ξαναπήγα, μετά από μία εβδομάδα, και παρακολούθησα τη συζήτηση για τον ορισμό της εργατικής τάξης στο Σοσιαλιστικό Νυχτερινό Σχολείο που οργάνωσε η τοπική οργάνωση του Σικάγο των Νεαρών Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής. Περίπου σαράντα συνδικαλιστές, δάσκαλοι, επαγγελματίες και εργάτες συγκεντρώθηκαν σε μια αίθουσα μια παγωμένη νύχτα του Νοέμβρη για να συζητήσουν με ποιον τρόπο θα χρησιμοποιήσουν τις απεργίες για να βελτιώσουν τις κοινωνικές συνθήκες εκτός των χώρων εργασίας.

Οι μνήμες του Ψυχρού Πολέμου εξακολουθούν όμως να με προβληματίζουν. «Σ’ αυτή την εποχή της ανάπτυξης του σοσιαλιστικού κινήματος δεν αισθανόμαστε ιδιαίτερα συνδεδεμένοι με τις αποτυχίες του Ψυχρού Πολέμου» λέει ο Ράμσεϊ Κάνον, συντονιστής πολιτικής επιμόρφωσης των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών στο Σικάγο, δικηγόρος και εργατολόγος. «Ο καπιταλισμός βρίσκεται σε ένα πολύ προχωρημένο στάδιο, που είναι ταυτόχρονα αυτοκαταστροφικό, δεν έχει μέλλον και τρώει τις σάρκες του, κάτι που δεν συνέβαινε τη δεκαετία του ’60» λέει.

Μόνο ο χρόνος θα δείξει αν αυτά τα επιχειρήματα θα πείσουν τους ψηφοφόρους ώστε να στηρίξουν τον Σάντερς στις κάλπες που θα στηθούν τον παγωμένο Φεβρουάριο στην Αϊόβα.

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Κατάντια για μια παραγραφή

Η κωμωδία που ανεβάζουν στην Προανακριτική η Ν.Δ. και το ΚΙΝ.ΑΛΛ. συνεχίστηκε και χθες. Το υπόμνημα που είχε καταθέσει ο εισαγγελέας Αγγελής από τις 6 Δεκεμβρίου διέρρευσε σε ιστοσελίδες πριν δοθεί στα ίδια τα μέλη της Επιτροπής. Και η προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων έδωσε και πήρε.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο